സാഹിത്യവേദി മുംബൈ

ടി. കെ. മുരളീധരന്‍ സാഹിത്യവേദിയില്‍

2012-01-25T14:52:00.001+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ ഫെബ്രുവരി മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (05-02-2012) യുവകവി ശ്രീ ടി. കെ. മുരളീധരന്‍ സ്വന്തം കവിതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കും. മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ വഗ്ഭടനായിരുന്ന ശ്രീ സുകുമാര്‍ അഴിക്കോടിന്റെ നിര്യാണത്തില്‍ സാഹിത്യവേദി അനുശോചനം രേഖപ്പെടുത്തും.
ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: ഫെബ്രുവരി 05, 2012. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം ഡോ. വേണുഗോപാല്‍കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദിമുംബൈ

നോട്ട്: പരിപാടി കൃത്യം 6 മണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതായിരിക്കും.ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യസമയത്തുതന്നെ എത്തിച്ചേരുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ടി. കെ. മുരളീധരന്‍
വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ബിംബമാതൃകകളിലൂടെ പുതുകവിതയ്ക്ക് ഒരു ദിശാസൂചിയായി മാറുന്നുണ്ട് മുരളീധരന്റെ പല കവിതകളും. മൗലികമായ കാവ്യസങ്കേതങ്ങളാണ് ടി.കെ. മുരളീധരനെ എക്കാലത്തും വേര്‍തിരിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നത്. പുതുകവിതയുടെ ചിരപരിചിതമായ ഭാവുകത്വപരിസരങ്ങളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടൊ സാമ്പ്രദായികമായ സംവേദനശീലങ്ങള്‍ വച്ചുകൊണ്ടൊ നമുക്ക് മുരളീധരന്റെ കവിതകള്‍ ആസ്വദിക്കാനാവില്ല. വായനക്കാരനെ അമ്പരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇമേജുകള്‍ ത്രിമാനങ്ങളായ സാധ്യതകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ കവിതകള്‍ സാധരണ സംവേദനങ്ങള്‍ക്ക് വഴങ്ങാതിരിക്കുന്നത്. മുംബൈയിലെന്നല്ല കേരളത്തിലെതന്നെ മുന്‍നിരക്കവിതകള്‍ക്കൊപ്പം നിര്‍ത്താവുന്ന ഒരുപാട് നല്ല സൃഷ്ടികള്‍ മുരളീധരന്റേതായി ഉണ്ട്. ഭാഷാപോഷിണി, മാതൃഭൂമി തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ കവിതകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചിത്രകാരന്‍കൂടിയായി മുരളീധരന്‍ അനവധി ആര്‍ട്ട് ഗ്യാലറികളില്‍ ഷോകള്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
നേത്രാവതി എന്ന കവിതാസമാഹാരം 2005-ല്‍ പരിധി പ്രബ്ലിക്കേഷന്‍സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. മുംബൈ കവിതാ സമിതിയുടെ 'നഗരകവിതകള്‍' എന്ന പ്രതിവാര്‍ഷിക കവിതാസമാഹാരങ്ങളില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി കവിതകള്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. പി.പി. രാമചന്ദ്രന്‍ മാഷ് എഡിറ്ററായുള്ള ഹരിതകം വെബ്മാഗസിനില്‍ മുരളിധരന്റെ മിക്ക കവിതകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിവാഹിതന്‍, ഒരു മകള്‍. താമസം ഘാട്ട്‌കോപ്പര്‍, മുംബൈ.

മുരളീധരന്‍ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കവിതകളില്‍ ചിലത്‌

ഘാട്ട്‌കോപ്പര്‍ റെയിവെ സ്റ്റേഷന്‍
റെയില്‍വെ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിന്റെ
മൂലയില്‍നിന്ന്
ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കൊഴുപ്പുജലം
ചവിട്ടിയും ചാടിയും
അകത്തേക്കും പുറത്തേയ്ക്കും
ഒരേപോലെ നിറഞ്ഞുകവിയുന്ന
ആളുകള്‍.

ഈസ്റ്റിലേക്കുകയറുന്ന
തുരുമ്പുപടികള്‍ക്കരികില്‍
വര്‍ഷങ്ങളായി ഒരുവള്‍,
കണ്ണുകാണാത്തവള്‍,
രേഖകളൊന്നുമില്ലാത്ത ഉള്ളങ്കൈ-
മുന്നിലേക്കു നിവര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്
അളവുതെറ്റാതെ ചിരിച്ച്....

കണ്ണില്‍ പെടാന്‍
തുടങ്ങിയ കാലത്ത്
ഇത്തിരി വൃത്തിയും
വെടിപ്പുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു,
ഉറ്റവരെന്നുതോന്നിക്കുന്ന
ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വന്ന്
മുടിയില്‍ എണ്ണയിടുന്നതും
ഒതുക്കികെട്ടുന്നതുമൊക്കെ
കണ്ടിട്ടുണ്ട് !
പിന്നെ, പ്പിന്നെ
ആ കൃത്യമായ വരവുകള്‍ ഇല്ലാതായി.
വരവുകളുടെ വിടവ്
കൂടിക്കൂടി വന്നു.

മുന്നില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന
നാണയങ്ങള്‍
എണ്ണിയെടുക്കാന്‍ മാത്രം
ചിലര്‍ വന്നു,
ഒരുപക്ഷെ, ആ പോക്കുവരവുകള്‍
അവള്‍ അറിഞ്ഞതുപോലുമില്ല,
വര്‍ഷങ്ങളോളം
അവള്‍ അങ്ങിനെനിന്നു,
ഘാട്ടകൂപ്പര്‍ റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനിലെ
ഈസ്റ്റിലേക്കു കയറുന്ന
ആ തുരുമ്പുപടികള്‍ക്കരികില്‍
കുളിക്കാതെ, തിന്നാതെ,
വിസര്‍ജ്ജ്യങ്ങളില്‍, പൊടിപടലങ്ങളില്‍,
ബഹളങ്ങളില്‍ മുങ്ങി,
അവള്‍ നിന്നു.

ഒടുവില്‍ വീണു...

എഴുന്നേല്‍ക്കാനാവാതെ കിടന്നു...

അവളില്‍ നിന്ന്
ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കൊഴുപ്പുജലം
ചവിട്ടിയും ചാടിയും
ആളുകള്‍
പരക്കം പാഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു !

കുറച്ചുദിവസമായി
അവളെ കാണാനില്ല
ഒതുക്കുകള്‍ ഇറങ്ങുമ്പോഴും,
കയറുമ്പോഴും,
വണ്ടികാത്തുനില്‍ക്കുമ്പോഴും
എത്താവുന്നിടത്തൊക്കെ പരതി,
കണ്ണുകള്‍ നിരാശയോടെ തിരിച്ചുവരും.

നീണ്ട കാത്തുകിടപ്പിനൊടുവില്‍
എപ്പോഴാണാവോ
ആവള്‍ക്കുള്ള വണ്ടിവന്നത്,
എങ്ങോട്ടാണാവോ പാവം പോയത് !
*****************************************

മഴഞായര്‍

ഞായറാഴ്ച
മഴയെ തുളച്ചു നീന്തുന്ന
ഒരു വിമാനം,
ജനലിനരികിലൂടെ
താണു പറന്നു.

ഒരു മഴത്തുള്ളി
കണ്ണിനുള്ളിലേക്കു
തെറിച്ചുവീണു.

കമ്പനിയില്‍ നിന്ന്
താഴേക്കുനോക്കിയാല്‍
കാണുന്ന
ആസ്ബറ്റോസ് മേല്‍ക്കൂരകളുടെ
താഴ്‌വര,
ഒഴിഞ്ഞ റോഡുകള്‍,
ഗലികള്‍, എല്ലാം
മഴ കയ്യേറിയിരിക്കുന്നു,

'ധൗലത്ത്' ബേക്കറിയുടെ
പുകക്കുഴല്‍
മഴക്കുള്ളിലേയ്ക്ക്
പുകയൂതിവിട്ട് രസിക്കുകയാണ്.
ഇറയത്ത്
അട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന
വിറകുകള്‍ നനയുന്നു
പ്ലാസ്റ്റിക് ഡ്രമ്മുകള്‍
നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു!
യൂണിയന്‍ ബാങ്കിനുമുന്നിലെ
വയസ്സന്‍ യൂക്കാലിമരങ്ങള്‍
മഴയെക്കൊണ്ട്
പൊറുതിമുട്ടിയിരിക്കുന്നു.

നനഞ്ഞൊട്ടിപ്പോകുന്ന
പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കു പുറകെ
കാല്‍സറായി പൊക്കിപ്പിടിച്ച്
ചില കാലന്‍ കുടകള്‍.

നേതാക്കള്‍
ഫ്‌ളക്സ്സ് ബോര്‍ഡുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
കൈകൂപ്പിനിന്നു നനയുന്നു.
താഴെ ഓരം ചാരി നിന്ന്
ഉറങ്ങുന്ന വെളുത്ത കഴുത
ഒരുപാടുനേരമായുള്ള നില്പാണ്.
പിന്‍ഭാഗത്തെ
ചാണകക്കൂമ്പാരം കണ്ടാലറിയാം !

രാഷ്ടീയക്കാരുടെ
കൊടിതോരണങ്ങളെല്ലാം
നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്നിരിക്കുന്നു,
പൊയ്‌നിറങ്ങളെല്ലാമിളകി
ഒന്നായി, റോഡിലൂടെ
പരന്നൊഴുകി,
ഒരുപാട് നിറങ്ങള്‍ കലര്‍ന്ന്
നുരഞ്ഞു പതഞ്ഞ്
ഗട്ടറിലേക്ക്
കുത്തിയൊലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
****************************

കടല്‍ മണങ്ങളുടെ ആറുപുറങ്ങള്‍

കടല്‍ക്കരയിലെ ചിത്രകലാക്യാമ്പ്
ചീഞ്ഞ മണങ്ങളുടെ ആറുപുറങ്ങള്‍
ഓരോ ദിവസവും ഓരോരോ മണങ്ങള്‍!
പകലുകള്‍, പുഴുവരിക്കുന്ന റോഡും പുതച്ച്
നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്
കാട്ടുപൊന്തകളിലൂടെ
പതുങ്ങി, പതുങ്ങി ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍.
ഇന്നലെ അയാളെ ഒരു കടല്‍ക്കഴുകന്‍
റാഞ്ചാന്‍ നോക്കി
ഇഴയടുപ്പം കുറഞ്ഞ നിറുകം മണ്ടയില്‍
അതിന്റെ കൂര്‍മ്പന്‍ നഖങ്ങള്‍ ചുവന്നൊരു
പടം വരച്ചു
അങ്ങിനെകടല്‍ക്കരയിലെ ചത്രകലാക്യാമ്പിന് തുടക്കമായി.

അജ്ഞാതര്‍ പിന്നില്‍ നിന്ന്
കുത്താതിരിക്കാന്‍
ഊരക്ക് ക്യാമറ പിടിപ്പിച്ച് നടക്കുന്ന
കൊടിച്ചിപ്പട്ടി, - അതായിരുന്നു
സുനിലിന്റെ സെല്‍ഫ് പോര്‍ട്രെയ്റ്റ്.
ബോറന്‍ ഉച്ചകളില്‍
'സുലാ' വൈനിന്റെ വകഭേദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള
അറിവുകള്‍ പങ്കുവച്ചു
വൈറസ് വെബ്‌സൈറ്റുകളില്‍
നീരാടി,
അവിടത്തെ പുല്‍പ്പരപ്പില്‍ കിടന്നുറങ്ങി
'പെര്‍ഫ്യൂം സിനിമ കണ്ടു,
ഇവന്‍ നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍
അടുത്ത ചാന്‍സ് തനിക്കുതന്നെ വേണമെന്ന്
കൂട്ടുകാരന്റെ സുന്ദരിയായ കാമുകിയോട്
മനസ്സുതുറന്നു.
പാര്‍വ്വതി, കോശത്തിന്റെ ഘടനതയ്യാറാക്കുന്നു
അസീസ് ഭായി
മകന്റെ സ്വപ്‌നത്തിലെ
'പിങ്ക്പാന്തര്‍' നായി കെണിവെച്ച് കാത്തിരിക്കുന്നു
ചുവപ്പുമെഴുകിയ ക്യാന്‍വാസിലേക്ക്
സാമഗ്രികളോരോന്നായി ഞാനും എടുത്തുവച്ചു
ചിലതൊക്കെ റിപ്പേര്‍ ചെയ്ത്
നേരെയാക്കണം
അബന്ധത്തില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ തമ്മില്‍ ഒട്ടിപ്പോയ
കറുത്ത യന്ത്രങ്ങള്‍, തല്ക്കാലം
അങ്ങിനെത്തന്നെയിരിക്കട്ടെ
************************************************

മോര്‍ണിങ്ങ് വാക്ക്

എട്ടുമണിയായിട്ടും
വെയിലിനെക്കുറിച്ചുള്ള
തെളിവൊന്നും ലഭിച്ചില്ല.

തണുപ്പിനുള്ളിലിരുന്ന്
കിളികളുടെ ബാധകൂടിയ മരങ്ങള്‍
ചിലച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,
റോഡ് അടിച്ചുവാരുന്നവര്‍
അറ്റം വിടര്‍ന്ന നീളന്‍ ചൂലുകളുമായി
ചപ്പുചവറുകളെ
മാടി മാടി വിളിക്കുകയാണ്.
കാക്കി കാല്‍സറായി
മടക്കി കയറ്റിവച്ച്
അവരുടെ കറുത്ത കാലുകള്‍
മയില്‍ നൃത്തം ചവുട്ടി.

ഒരാള്‍ക്ക് നടക്കാനാവുന്നതിലധികം
നടന്നു തീര്‍ത്തതിന്റെ
പരവേശവുമായി
സമന്റുബഞ്ചിലിരുന്ന്
തണുത്ത പുകയൂതി വിടുന്ന
വൃദ്ധനെശ്രദ്ധിച്ചോ?
ഇത്രയ്ക്കു തല നരയ്ക്കുവോളം
നടന്നുവെന്നതിന് വല്ല തെളിവും
തരാനുണ്ടോ എന്ന്
അടുത്തുപോയി ചോദിച്ചാലോ ?.
'ഒരു നിമിഷം' എന്ന് എവിടേയും
നുഴഞ്ഞുകയറി
അതിവേഗം മുന്നോട്ട്
ഓടിക്കയറാന്‍ കഴിവുള്ള
കാലുകള്‍തന്നെ വേണം.

ഇത് സൂപ്പര്‍, സ്‌പൈഡര്‍, മുഷ്യര്‍ക്കുമാത്രമുള്ള കാലമാണ്
പിന്നില്‍ നിന്നൊരാള്‍ കയര്‍ത്തു,
'സുഹൃത്തേ, മാനം നോക്കി നില്‍ക്കാതെ
കൈകള്‍ ആഞ്ഞുവീശി ഒന്ന് ഇളകി നടക്കൂ.....'
*******************************************

വെളുത്ത മഷികൊണ്ട് കുത്തിവരയ്ക്കുമ്പോള്‍

ഡിസംബറില്‍
വാസ് ലൈന്‍ മണമുള്ള കവിള്‍
വരണ്ട ചുണ്ടുകള്‍

വണ്ടിയില്‍ നല്ല തിരക്കാണ്
ആണിച്ചെരിപ്പിട്ട കാലുകൊണ്ട്
നല്ലൊരു ചവിട്ടുകിട്ടി,
അവള്‍ ധൃതിയിലാണ്, ഇറങ്ങിപ്പോകുമ്പോള്‍
ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല...

പ്ലാറ്റ്‌ഫോം തിരക്കിനിടയിലൂടെ
വെളുത്ത മഷിയില്‍ മുക്കിയ
തൂവാലകള്‍ മണപ്പിച്ച്
അര്‍ദ്ധനിമീലിതരായി
ഒഴുകിനടക്കുന്നു തെരുവുമക്കള്‍

കൈനീട്ടി
കാലിക്കുപ്പികള്‍ പെറുക്കി
കയ്യെത്തുന്നതൊക്കെ
തപ്പടിച്ച്
'തിരുത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന'
മഷിയില്‍ മുങ്ങി
അവര്‍ സ്വയം
മാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

തണുപ്പ് കട്ടകുത്തിയ ഗലികള്‍
ശ്വാസം കഴിക്കാന്‍
നന്നേ പാടുപെടുന്നു
ബീഡി പുകച്ച്
ചുമച്ചുതുപ്പുന്നു.

ആശുപത്രിയ്ക്കുമുന്നിലെ
മരങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം
വെറുങ്ങലിച്ചു നിന്നു
ഇത്തിരിനേരം നടന്നു

പൊടുന്നനെയാണ്
ഏറെനേരമായി തുടരുകയായിരുന്ന
എന്റെ സെല്‍ഫോണ്‍ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ക്കു മോളിലേക്ക്
ഒരു കൂറ്റന്‍ കരിമ്പാറ വന്നുവീണത്.
ഇതുവരെ പറഞ്ഞുകൂട്ടിയതും
പറയാന്‍ വച്ചതുമെല്ലാം
ഞൊടിയിടകൊണ്ടാണ്
ചതഞ്ഞരഞ്ഞ് ഇല്ലാതായത്

കല്ലിനടിയില്‍നിന്ന്
ഊറിവന്ന ചോരയില്‍
ഉടഞ്ഞ സെല്‍ഫോണ്‍മുട്ടകളുടെ ശല്‍കങ്ങള്‍!

രാജേന്ദ്രന്‍ കുറ്റൂര്‍ സാഹിത്യവേദിയില്‍ കവിതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു

2011-12-25T15:34:00.000+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷരസ്‌നേഹികളെ,
നഗരജീവിതം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ തിരക്കേറിയാതാവുമ്പോഴും എല്ലാ മാസവും ആദ്യഞായറാഴ്ച്ച ഒരല്പം സമയം നമ്മള്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചുവരുന്നു. മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ നാലു പതിറ്റാണ്ടിലധികമായി തുടര്‍ന്നുവരുന്ന പ്രതിമാസ സാഹിത്യ ചര്‍ച്ച ഇത്രയും കാലം ഇങ്ങിനെ മുടങ്ങാതെ തുടരുന്നതിനുപിന്നില്‍ നിങ്ങളേവരുടേയും ഉത്സാഹവും അക്ഷരങ്ങളോടുള്ള അര്‍പ്പണബുദ്ധിയുമാണ്. ജീവതത്തിരക്കിനിടയിലും സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയെ തിരികെടാതെ കാക്കുവാനുള്ള വ്യഗ്രത നമ്മുക്കേവര്‍ക്കുമുണ്ട് എന്നതാണ് മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പിന്‍ബലം. അടുത്തകാലത്തായി വേദിയുടെ ചര്‍ച്ചകള്‍ കൂടുതല്‍ സജീവമായി വരുന്നത് വളരെ സന്തോഷം തരുന്നു.

കഥകളും കവിതകളും ലേഖനങ്ങളുമായി നമ്മുടെ സാഹിതീയ ജീവിതത്തിലെ ഒരു ചെറിയ താള്‍ ഇവിടെ മറിയുകയാണ്. അതോടൊപ്പം ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരുപാട് സുഖങ്ങളും നൊമ്പരങ്ങളും നഷ്ടങ്ങളും സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വര്‍ഷംകൂടി വിടപറയുന്നു. വേദിയുടെ എല്ലാ അക്ഷരസ്‌നേഹികള്‍ക്കും ഐശ്വര്യത്തിന്റേയും സമൃദ്ധിയുടേയും പുതുവത്സരാശംസകള്‍ നേരുന്നു.

ഈ പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ ജനുവരി ഒന്നാം തിയതി ഞായറാഴ്ച്ച (സമയം: 6pm) വേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയില്‍ മുംബൈയിലെ യുവകവി ശ്രീ രാജേന്ദ്രന്‍ കുറ്റൂര്‍ സ്വന്തം കവിതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പുതുവര്‍ഷമായ 2012 ലെ പ്രഥമ സാഹിത്യചര്‍ച്ചയെ അവിസ്മരണീയമായ അനുഭവമാക്കാന്‍ നമ്മുക്ക് ഒത്തുചേരാം.

തീയതി: ജനുവരി ഒന്ന്, ഞായറാഴ്ച്ച
സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള ഭവനം
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം ആറുമണി.

നന്മനിറഞ്ഞ എല്ലാ സഹൃദയസുഹൃത്തുക്കളും ഈ ചര്‍ച്ചയില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും പങ്കെടുക്കണമെന്ന് വിനീതമായി അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.
ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി എല്ലാവര്‍ക്കും നന്മനിറഞ്ഞ പുതുവത്സരാശംസകള്‍

സസ്‌നേഹം
സാഹിത്യവേദി

രാജേന്ദ്രന്‍ കുറ്റൂര്‍
കുറ്റൂരിന്റെ കവിതയെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പൊതുവായ രചനാശൈലിയുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടുക അസാധ്യമാണ്. പഴയ കാവ്യപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഇഴമുറിയാത്ത പുതു സത്തയെന്ന് കുറ്റൂരിന്റെ കവിതയെ വിശേഷിപ്പിക്കാമെങ്കിലും പലപ്പോഴും വ്യവിസ്ഥാപിത കാവ്യനീതികളെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ചിലകവിതകളെങ്കിലും കരിമരുന്നിന്റെ മണമുള്ളതായിത്തീരുന്നു. നീതിബോധം, വിശപ്പ്, ഉത്ക്കണ്ഠകള്‍, നഷ്ടബോധങ്ങള്‍, മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ പുതിയ സമസ്യകള്‍ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം കുറ്റുരിന്റെ കവിതകളുടെ അടിയൊഴുക്കായി വര്‍ത്തിക്കുന്നു.
മുംബൈയുടെ സാഹിത്യസാംസ്‌കാരിക രംഗത്തെ സജീവ സാന്നിധ്യമാണ് ശ്രീ കുറ്റൂര്‍ രാജേന്ദ്രന്‍. ഇടതുപക്ഷ സഹയാത്രികനായ ശ്രീ കുറ്റൂര്‍ ദീര്‍ഘകാലം ഇടതുപക്ഷ സംഘടനയായ 'യുവധാര' യുടെ സജീവ സാരഥിയായിരുന്നു. പുതിയ ഒരു സാഹിതീയ സംസ്‌കാരത്തിന് രൂപം കൊടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ മുംബൈയിലെ ഒരുകൂട്ടം യുവാക്കള്‍ രൂപം നല്‍കിയ 'ഇരുപ്പ്' എന്ന സാഹിത്യ കൂട്ടായ്മയിലെ സജീവമായിരുന്നു. 'കെണിപ്പക്ഷികളുടെ നഗരം' എന്ന ഒരു കഥാസമാഹാരം 2005-ല്‍ പുറത്തിറക്കി. കവിതയോടൊപ്പം ചെറുകഥയിലും ശ്രീ കുറ്റൂര്‍ രാജേന്ദ്രന്‍ സജീവമാണ്.

* ചര്‍ച്ച കൃത്യം ആറുമണിക്കുതന്നെ ആരംഭിക്കുന്നതായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് മാന്യസുഹൃത്തുക്കള്‍ ആറുമണിക്ക്മുന്‍പ്തന്നെ ഹാളില്‍ എത്തിച്ചേരണമെന്ന് വിനീതമായി അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

കുറ്റൂര്‍ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കവിതകളില്‍ ചിലത്‌

നീതി

മനുഷ്യനീതിത൯സമസമൃദ്ധിയില്‍

“മഹാബലിസ്മൃതി” മനസ്സുണര്‍ത്തുന്നു.

കിടപ്പുഭൂമിയില്‍ഉണര്‍ന്നെണീക്കവേ

ബലിഷ്ഠമാംപാദം ചതിച്ചുയര്‍ന്നിടാം.

ഇരന്നുവന്നവ൯വിരുന്നുസത്ക്കാരം

കഴിഞ്ഞുകാലനായ്‌പരിണമിച്ചിടാം.

കൊടുത്തവാക്കിനോടുറപ്പു്; നീതിയില്‍-

കടുത്തവിശ്വാസംകഥകഴിച്ചിടാം.

ഒടുക്കംഎല്ലാമേ അവന് ; കീഴിലായ്‌

കുനിഞ്ഞിരുന്നൊരുവരം ഇരന്നിടാം.

വിരുന്നുവന്നവ൯തരുന്ന ദാക്ഷിണ്യം

നമുക്കൊരുവരംഒരിക്കല്‍ദര്‍ശനം.

__________________________________

നിലപാട്

നിലക്കണ്ണാടിയാണ്പറഞ്ഞത്

പുഴയ്ക്ക് തടവച്ചത്

പുഴയുടെതന്നെ ഉള്ളൂറ്റി

ചാക്കില്‍നിറച്ചാണ്.

ശ്വാസംമുട്ടിയ പുഴയുടെ

കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ഇരുപുറവും.

സ്വന്തം നിലപാട്മറക്കാതെ !

ആര്‍ത്തുവന്നകാറ്റിനോടും

ആര്‍ത്തലച്ചസമുദ്രത്തോടും

ആരാണ് അരുത്എന്നുപറഞ്ഞത്?

ആടുയുലഞ്ഞും,അട്ടഹസിച്ചും

അവര്‍നിലപാട്വ്യക്തമാക്കി.

കാടും,കാട്ടിലെമരത്തില്‍

കൂടുകൂട്ടിയ കിളിക്കും,

വഴിക്കും, പുഴയ്ക്കുംനിലപാടുണ്ട്.

നിനക്കുമാത്രമാണ്നിലപാടില്ലാത്തത്.

കണ്ണാടിനോക്കിഅട്ടഹസിക്കുന്നവ൯!!!!!!.

_________________________________________

വിഷുക്കണി

മേടമായി കണികണ്ടുണനരാ൯,

നേരമായിയെന്നാരുചൊല്ലുന്നു?

സ്വര്‍ണ്ണ കിന്നരികമ്പളം മൂടി

കൊന്ന ചൊല്ലി കുണുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു.

ഓര്‍മ്മയില്‍ അമ്മ വീടി൯തുടിയില്‍

തേടുകല്ലോ കണിവിഭവത്തെ.

പുഷ്ടികാട്ടികൊതുപ്പിക്കും നേന്ത്ര൯

വൃദ്ധിയെണ്ണി നില്‍ക്കുംമലങ്കണ്ണ൯.

കൊച്ചിലമാടി പാളയംകോടന്‍

ഉച്ചിയില്‍നില്പ്പൂ കാളി,കദളി.

അപ്പുറം ചേമ്പി൯ പട്ടാളജാഥ.

കൊച്ചു ചിത്രക്കുട ചൂടിചേന.

പട്ടുപോയൊരു വള്ളിയാല്‍ഭൂവി൯

ചുട്ട ദുഃഖംപറഞ്ഞിട്ടും കാച്ചില്‍.

ഇപ്പുറത്തതാ വെള്ളരിപെണ്ണി൯

നഗ്നമാറിടം കാട്ടിനില്‍ക്കുന്നു.

പിന്നിലെ തൊഴുത്തിന്‍പുറമേറി

എന്ത് നെയ്യുന്നു കുമ്പളക്കൂട്ടം.

അപ്പുറം പയ൪, പാവലും,കോവല്‍

കൊച്ചുവീടുകെട്ടിക്കളിക്കുമ്പോള്‍

വെള്ളിച്ചുറ്റി ശീര്‍ഷാസനംചെയ്ത്

വള്ളിയാടും പടവലജാലം.

ഇന്നിതമ്മയ്ക്കുമോര്‍മ്മയായ്മാറാം

കൊന്നയില്ല;കണികാണാനാട്ടില്‍.

ഒന്നുമില്ലാത്തൊടിയിലെവീട്ടില്‍

കുണ്ഠിതത്തോടിരിക്കയാണമ്മ.

Debate on Globalization: Thilakan V/s Pushpangadan

2011-12-02T12:53:00.001+05:30

Read all previous Posts related to "debate"

ആഗോളഗ്രാമത്തിലെ ബഹുസ്വരതകള്‍- സാഹിത്യവേദി പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ച-നവംബര്‍ മാസം (റിപ്പോര്‍ട്ട്)

Pushpangadan's Response read here>>>

Debate on Globalization: More Responses Part - 2

Dear Santhosh,

Dr,Pushpangadan s response to gloalisation debate in the Vedi. The
statements he has quoted as of mine are all surprisingly his own
creations. I feel there is a big lag in his understanding .

I have not said:
i) Culture is always linked to political philosophie.
ii) By globalisation, Sachidanandan meant domination by institutions like IMF, UN, GATT etc.
iii) Globalisation started with Brettonwood conference and not before.
iv)Globalisation s effect on poverty......

I said:
i) The culture of a given society is ideological reflection of the economic and political condition prevailing in that society.
ii)   Sachidanandan might have launched an attack on globalisation as engineered and powered by Brettonwood institutions like UN, WB, IMF, WTO......I have seen such an assault by him in his Vayalar speech.
iii)    At this point of time, people refer to globalisation as initiated and implemented by Bretton institutions and not to the one as picturised by Dr.Pushpangadan.
Iv)   The effect of Globalisation should be viewed through the eyes of the family members of the farmers who committed suicide and   the workers who were thrown out of job since globalisation got kick;started.

Now, if Pushpangadan responds to what actually I said, I am available for further discussion in the matter. Otherwise protracted discussions serve no purpose. As for Fredric Jameson it is very clear that Pushpangadan is yet to read his work I referred to, for Jameson has explained with meticulous details how American cinema has damaged cinema in Germany, Britain and France.
Indian cinema is also very severerly infected by HIV from the US.

With warm love and regards,
THILAKAN
_____________________________________________________________________
Pushpangadan's Reply

Dear Thilakan,
I have relied on my notings during the meeting.   If your contentions are different, then the responses would also vary.
Just one point of clarification. I have the full printed version of Satchidanandan's Vayalar Award speech. It does not talk about globalization the way you have described. It quotes Baudrillard on globalization without mentioning global institutions.

Since this is a contentious issue with strong proponents and opponents, the discussions can go on...

I leave the future course to you.

With regards,
(M. Pushpangadan)

Debate on Globalization: More Responses Part - 2

2011-12-01T13:48:00.001+05:30

ആഗോളഗ്രാമത്തിലെ ബഹുസ്വരതകള്‍- സാഹിത്യവേദി പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ച-നവംബര്‍ മാസം (റിപ്പോര്‍ട്ട്)

Pushpangadan's Response read here>>>

Dear Rajan,

Thanks for your responses.
You have rightly captured the theme of my article in the quotes below from UN Millennium report (3rd para of the comments). Globalization is not a panacea and it has many ills. We can and need to work on its negative points rather than throwing out the idea itself. Inclusiveness is also not limited to just sharing of economic benefits. Globally, there are gaps in knowledge, technology, culture, etc as well as these also need to be shared (not to be imposed).

We can discuss the other issues (impact of growth on employment, trader greed etc.) when we meet on this Sunday at Matunga.

With regards,

(M. Pushpangadan)

Response from

P K Surendran, Film Critic & Social Worker.

It is interesting to note that the debate on the article presented in Sahityavedi has moved out of the closed class rooms of Matunga Kerala Bhavanam to the cyber space.

When we talk about globalization, there is something more than the issues related to economics etc. that we usually discuss. There is a very serious issue related to the culture. In the new world order, the identity/culture of a nation is slowly erased. A nation without identity/culture is soul-less. This hollowness is best to mould the people accordingly. This has already taken place in various levels -- language, taste, dressing, relationships, value systems, etc.
These changes started taking place slowly since industrialization. Urbanization furthered its momentum. This happened in the name of so-called 'progress'. One can argue that there are number of positive sides to these 'developments', but if we look at the other side, the price we pay for this is too high.

With regards,

P.K. Surendran

Globalization debate: K. Rajan replies to Dr. M. Pushpangadan

2011-11-30T13:43:00.001+05:30

Dr. M Pushpangadan, EIS Tilakan, K. Rajan

ആഗോളഗ്രാമത്തിലെ ബഹുസ്വരതകള്‍- സാഹിത്യവേദി പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ച-നവംബര്‍ മാസം (റിപ്പോര്‍ട്ട്)

Pushpangadan's Response read here>>>

Dear Dr Pushpangadan,

I have recd your various forwards on the subject of Globalization, as a sequel to your article presented in Sahithyavedi. You have attempted to give a holistic and idealistic view of globalization akin to `vasudhaiva kudumbakam’ , which in fact is a travesty of truth prevailing in the post-globalization era. We should not forget that even with the lofty percept of vasudhiva kudumbakam, we have been subjecting our own people to prejudice, subjugation and exploitation – percept divorced from practice! And globalization in its present incarnation (and there no common agreement even on the definition of globalization!), is more identified with the evils listed in your own article.

The proof of the pudding is in the eating. UNDP Report says” “…globalization, while enhancing the opportunities for some, shrinks them for many others. Although globalization may seek to promote growth and yield profits, it misses out on the goals of equity, poverty eradication and enhanced human security.”

Earlier, the UN Millennium Report had observed: “The greatest challenge we face today is to ensure that globalization becomes a positive for all the (emphasis mine) world’s people, instead of leaving billions of them behind in squalor. Inclusive globalization must be built on the great enabling force of the market, but market forces alone will not achieve it. It requires a broader effort to create a shared future based on our common humanity in all its diversity.” (emphasis mine).

Even in a country like India blessed with all natural resources and a big reservoir of skilled labour, we see all the negative consequences. Many studies have shown that the disadvantaged groups have becomes vulnerable owing to poor government spending/subsidies, only peripheral, unorganized labour at below subsistence level (which I had loosely termed as `under-employment’ in our discussion), and low quality imported goods infiltrating into Indian market due to absence of government control, etc. The widening gap between the rich and the poor is ever increasing.

As it emerges today and as the antagonist say, by globalization “the ruling elites sought to harness the expansion of the world markets for their own interests”, moving freely across the borders, extracting natural resources and diverse human resources.

If a true globalization as you envision is to take place, I personally feel and wish that the forces at play behind the economic globalization first work on a humanitarian globalization – make the world war-free and declare disarmament. The military budgets of the developed nations can build a humanitarian paradise on earth.

With regards,

K Rajan

PS: Your comments on the medicine prices, decline in the organized labour, etc. etc. deserve strong rebuttal. For want of ready data (I threw away my old records while shifting residence, now I have to re-build), may be some other time. Authenticity of many statistics trotted out is questionable, as pointed out by an ex-Reserve Bank Governor. As they say, Lies, Damn Lies and Statistics.

അശോകന്‍ നാട്ടിക

2011-11-29T23:57:00.001+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ ഡിസംബര്‍ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (04-12-2011) മുംബൈയിലെ മുതിര്‍ന്ന കഥാകൃത്ത് ശ്രീ അശോകന്‍ നാട്ടിക സ്വന്തം കഥകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: ഡിസംബര്‍ 04, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: പരിപാടി കൃത്യം 6 മണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതായിരിക്കും.ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യസമയത്തുതന്നെ എത്തിച്ചേരുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കക.

അശോകന്‍ നാട്ടിക

മൂന്നുപതിറ്റാണ്ടിന്റെ മുംബൈ ജീവിതവും അതിന്റെ അതി തീക്ഷണവുമായ അനുഭവതലവുമാണ് അശോകന്റെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയുടെ അടിസ്ഥാനം. അയത്‌നലളിതമായ ആഖ്യാനമികവിലൂടെ നഗരജീവിതത്തിലെ തീക്ഷ്ണയാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ അശോകന്‍ തന്റെ ചെറുകഥകളിലൂടെ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നു. നര്‍മ്മം മേമ്പൊടിയാക്കി ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവതലങ്ങളെ വരച്ചുവയ്ക്കുന്ന അശോകന്റെ ചെറുകഥകള്‍ പലതും മുംബൈ മലയാളികള്‍ക്കിടയില്‍ സുപരിചിതമാണ്. 'മരണാഘോഷം' എന്ന കഥാസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുംബൈയിലെ കഥയരങ്ങുകളില്‍ കഥകള്‍ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുംബൈയുടെ സാഹിത്യമണ്ഡലത്തില്‍ സജീവ സാന്നിധ്യമാണ്. ജ്വാല ആവര്‍ഡ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുംബൈയിലെ ചെറുതും വലുതുമായ സാഹിത്യമല്‍സരങ്ങളില്‍ ഒട്ടേറെ സമ്മാനങ്ങള്‍ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. താമസം ഉല്ലാസ് നഗര്‍. ബോംബെ ഡൈയിംഗില്‍ ജോലി.

അശോകന്‍ നാട്ടികയുടെ വേദിയിലവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥകള്‍

1. ക്ലോണിയ>>>

2. യുഗ സംക്രമം>>>

Key observations by participants and responses by M. Pushpangadan

2011-11-29T00:09:00.001+05:30

Dr. M. Pushpangadan

(This is a detailed response by Dr. M Pushpangadan regarding hisarticle “Malayala kavithayile Mukthiprasthana Swadheenangal: Oru Prathivadam” whichis presented on 06-11-2011 on “Sahithyavedi Prathimasa Charcha”)

Observation 1:

EIS Thilkan: Culture is always linked to political philosophie

Response

Culture cannot be limited to politics. One’s eating and dressing habits, living, singing,dancing and spiritual traditions, etc., are all considered as parts of hisculture. Culture encompasses a variety of areas philosophic and spiritualoutlooks, social and communal behaviour, religion and related customs, languageand communication, literary trends and movements, art etc. While some of these patterns are influenceddirectly or indirectly by politics, the same cannot be said about all aspectsof life.

Culture isdefined in various ways, but is mainly seen as the shared patterns ofbehaviours and interactions, cognitive constructs, and affective understandingthat are learned through a process of socialization. These shared patternsidentify the members of a culture group while also distinguishing those ofanother group. All of these are not politically influenced. Culture constitutesthe distinctive achievements of human groups, including their embodiments inartefacts. The essential core of culture consists of traditional (historicallyderived) ideas and their attached values; culture systems may, on the one hand,be considered as products of action, and on the other as conditioning elementsof further action. As I mentioned in the Matunga meeting itself, as per Hindumethodology, ‘Mind’ gives rise to ‘thinking’, which produces ‘word’, which in turn produces ‘action’,which gives rise to ‘behaviour’ whichresults in ‘culture’. The drivers forthese could be many, including but not limited to political philosophies.

The actual fears are that homogenized, western cultureswould dominate and destroy the cultural identities of smaller countries,especially the ones of emerging economies. It is seen more as a culturalimperialism.

But there are arguments opposing the insinuation. Thinkers like John Tomlinson have argued thatglobalization has helped preserve many cultural identities. Due to space constraints, I am not going intothese arguments.

Observation 2:

EIS Thilkan

EIS Thilkan: By globalisation, Satchidanandanmeant domination by institutions like IMF, UN, GATT etc.

Response

This is certainly not the view of most critics ofglobalization (Shepard, Hayduk, Arundati Roy etc.). Globalization is seen bythem as an all pervasive force destroying languages, environments, economies,cultures, political organizations, smaller systems, traditions and institutionsacross regions. The institutionsmentioned above are seen as some of the instrumentalities for the spread ofglobalization. The left wing criticssee these institutions as devices created by US after winning World War II, forexploiting other countries.

Globalization is not limited to just one process orpractice. It includes a range ofprocesses and practices. As per Fisher, “in terms of people’s daily lives,globalization means that the residents of one country are more likely toconsume the products of another country; to invest in another country; to earn incomefrom other countries; to talk on the telephone to people in other countries; tovisit other countries; to know that they are being affected by economicdevelopments in other countries; and to know about developments in othercountries. Globalization is much more than an economic phenomenon. Thetechnological and political changes that drive the process of economicglobalization have massive noneconomic consequences.” In the words of AnthonyGiddens, a leading sociologist: “Globalisation is political, technological andcultural, as well as economic.”

The theory of exploitation of rest of the world by UScorporates using globalization and their resultant domination is a myth. Data shows that in 1971, 59% of world’shundred largest manufacturing corporations were in US with 66% top 100corporations’ sales. In 2010, only 32 of the world’s one hundred largest corporationswere in US and they accounted for only 34% of the total top hundred sales. Similar trend is available for Japanese andEuropean corporates. The so called domination of super institutions like IMF isjust an illusory one. It is true that the countries like US and Europe aretrying to dominate these institutions by appointing their nominees as chiefs ofWorld Bank and IMF. However, these havenot been effective as could be seen from the actual results above. Globalisation is just not limited to the fewareas where these institutions tread.

Observation 3:

EIS Thilkan: Globalisation started with Bretton Wood conference and notbefore.

Response

This argument is not shared by most writers / historians. BrettonWood conference was an attempt to break the trade barriers imposed by countriespost World War II, and to create a global financial system. While there were many aspects to it, its mostimportant five features as captured by Richard Cooper, (five point characterization)were as under:

Great deal of freedom for national economic policy to pursue national economic objectives (employment, price stability, economic growth) to prevent another 1930s depression.
Fixed exchange rates—desirable against the turbulence of the 1930s and the distortionary effects of competitive devaluations.
Convertibility of currencies for trade in goods and services; this was wanted because of dissatisfaction with extensive use of exchange controls and wartime restrictions. Governments would no longer interfere with private sector decisions on the allocation of foreign exchange and so on. (John Lipsky thought that this was the most important achievement of the Bretton Woods system).
Medium-term lending to cover BOP deficits of a temporary nature; the creation of the IMF was at the centre of this particular initiative.
And, if deficits turned out not to be temporary, then countries could alter their exchange rates.

The above mechanisms were primarily meant to address theissue of protectionism while allowing sovereign governments enough leeway to regulateand control their own economies. The emergence of global institutions later onwere to create structures that could mediate for regional and trade disputes,help weak economies and create globalstandards and processes in corporate governance, regulations etc. They can be seen as part of enabling mechanismsin the process of international trade but on their own were hardly instrumentalin creation of trade imbalances or unemployment. The proof is economic growthof Asian, Latin American and Middle East countries who do not (except Chinawhich has a veto power in UN) enjoy any domination in any of theseinstitutions.

Globalization started much earlier. I refer to the bookThilakan himself suggested later on: ‘The Cultures of Globalization’. Its fist section, “Globalization andPhilosophy”, mentions that globalisation had implications from thefifteenth-century onwards.

As persome reports, the Phoenicians (ancient inhabitants of current Lebanon, Israeland Syria) are sometimes considered the founders of globalization, and it istrue that they were great traders, and they went to other civilizations totrade for whatever they could and were quite successful in doing so. Othersbelieve that the Chinese with their silk products were indeed the founders ofglobalization. Then there were the Spanish colonies, the English colonies, andthe Dutch Traders, all of which were involved in world trade, setting upoutposts and globalizing their civilizations.

Jeffrey Williamson (2002) classifies the period 1820-1914as the first great globalization era, and the period since World War II as thesecond.

The rapid increases in global integration in the secondhalf of the 19th century and early 20th century were driven by the outbreak ofpeace in Europe and the invention of the telegraph, the steamship and the railroad.

Observation 4:

EIS Thilkan: Globalization’s effect on poverty, unemployment.

Response

Poverty reduction can be achieved only by economic growthand the empirical evidence suggests that globally integrated economies recordhigher economic growth. The otherdeterminant of relative poverty is that of distribution, which is not linked toglobalization.

As per Bourguignon and Morrisson (2002) and WorldBank (2003), the global poverty has come down from 54.8% in 1950 to 44% in1960, to 35.6% in 1970, to 31.5% in 1980 to 29.6% in 1990 to 23.3% in1999. It is reportedly decliningcontinuously. The decline of 21.6% in the 1990s compares well with the declinesof 19.7% in the 1950s and 19.1% in the 1960s. Since 60% of the population is in China and India, which were proglobalisation during the 90s, it can hardly be said that globalizationincreases poverty levels. We need toalso appreciate the fact that half of African countries have recorded negativegrowth rates during the last 25 years of past century. Globally, the decline inpoverty has been fastest where economic growth has been fastest – in developingAsia – and slowest where growth performance has been worst – in Africa.

Globalization increases the employment. Keralites are beneficiaries of this phenomenonand are acutely aware of this. The volume of remittances provides some evidenceon labor market integration. Remittances from overseas workers make labourservices a major export for many poor countries. The volume of remittancesincreased from an annual average of $22bn in the 1970s (measured in 1995dollars) to $81bn in the 1990s, which is more than the annual volume of global aid.(Busch, Kuckulenz and Le Manchec, 2002).

A passage from Rudi Dornbusch (2000) says: “On the vergeof world deflation, Japan bankrupt and Europe moving at near-stalling speedonly, the emerging markets battered and the US beholding a glorious bubble –how can this mark the end of a great century of prosperity? And yet, this hasbeen the best century ever, never mind the great depression, a momentarysetback from communism and socialism, and two great wars. Mankind today is farand further ahead of where it has ever been and there are the seeds ofinnovation from biology to the Internet for better and richer lives even beyondour wildest dreams. This century, and in particular the last three decades,have witnessed just that as the nation state has been dismantled in favor of aglobal economy, state enterprise and economic repression give way to freeenterprise, and breathtaking innovation and greedy capitalism break downgovernment and corporate bureaucracies. Anyone who says impossible findshimself interrupted by someone who just did it. The process is far from complete;innovation and free enterprise spread the mindset, the success and the acceptanceof this model to the horror of status quo politicians and the sheer exuberance ofall those who are willing to embrace a can-do attitude. If this century taughtanything it is surely this: even daunting setbacks like depression and war areonly momentary tragedies – buying opportunities, if you like – in a relentlessadvance of the standard of living and the scope for enjoying better lives. Oneof the great economists of this century, Joseph Schumpeter - Austrian financeminister of the 1920s and Harvard professor at the end - wrote of creativedestruction as the dramatic mechanism of economic progress. That process is atwork.”

Observation 5:

Comments by Fredrick Jameson on Globalisation (Thilakan’smessage after meeting)

Response

Jameson is an American literary critic and a Marxisttheorist. Jameson says that American Television, American music, food andclothes are seen by many as the very heart of globalization. There is verylittle evidence of this in countries like India and China.

The American / western hegemonyis seen as the major culprit. The keyfeature of the world system is that as an economy it displays greater tendencyto cohesion and interconnectedness, but as a polity it remains fragmented. Ithas never been transformed into a universal empire, although it has been unitedmore by economics than by politics. But the political disunity arising as itdoes in a context of a dynamic and rapidly expanding cosmopolitan system ofcommerce and finance, has also often been the spur to expansion, as well asresulting in a highly unequal distribution of income and resources. Strongstates arose to protect and promote the national advantage of their citizenswithin the expanding global economy.

This imbalance between theeconomic and the political in the world system predated industrialisation, butindustrialisation intensified it. In the international state-system,nation-states have remained the focus of decision-making and legitimacy;international institutions have been slow to develop and have not kept pacewith economic integration. Problems arise because international institutionsare needed to create and sustain the conditions for a global economic order.The type of governance that is necessary to sustain national markets is alsonecessary for global markets. States can enforce rates within the territoriesthey control-the problem is the exchanges, which spill over state frontiers.

A global economy requires thesupply of certain functions if it is to function satisfactorily. A globalpolity would be one means of providing these but it is not the only one.Another alternative is that one of the states in the international state systemis so dominant that it exercises hegemony over the other leading states and caneither impose or get agreement to a system of international rights and norms.Such a condition of hegemony develops when one state has such economicsupremacy that no other state or combination of states is able to challenge iteffectively. The main dimensions of economic supremacy lie in production(technological lead), commerce (share of world trade), and finance(international credit and currency). If a state enjoys supremacy in all threeareas it possesses the ability to exercise hegemony, and to some extent toassume state functions for the whole of the world system as though it were thecentral authority.

The other perspective on theunderstanding of hegemony is associated with Gramsci. The exercise of power entails the use of bothcoercion and consent, and the most stable polities are those where consent isprominent. The focus is less on the structural factors, which establish thepossibility of hegemony as on the way in which power is accepted as legitimatethrough ideological and cultural persuasion. The emphasis is on how aparticular conception of world order is created and sustained through a myriadof agencies and organisations, and the incorporation of many differentinterests into an overarching political project. The ideological aspect ofhegemony is what is most significant about it.

Observation 6:

K Rajan

K Rajan: From 1991 onwards, Indians have lost jobs due toglobalization

Response

This is a contentious issue. I amenclosing herewith a study by Asian Development Bank in 2010 (By Rana Hasan,Priya Ranjan and others, October 2010) which arrives at oppositeconclusion.

There are two factors here. As a thumb rule, if the economy grows at 7%,it can create a job growth rate of about 2.25 to 2.5%. If the population growthis contained below that, which India is currently able to achieve, theunemployment level gets reduced. Thisalso assumes that the change in adult population joining the job market is inline with the net addition in population, which may not be always correct. But the trend would be a useful benchmark ona long term basis. Thus if Indianeconomy grows at more than 7% per year, and population growth is under 2%, thefair assumption is that unemployment is declining. There are caveats like income distributioninequality, concentration of power etc., which distort these assumptions but ina large and diversified economy like ours, and in the absence of reliable datacapturing methods, these thumb rules are relatively better tools ofmeasurement.

Observation 7:

K. Rajan: Religion was not a major factor in globalization in theinitial stages

Response

As per The Hedgehog Review (Institute for Advancedstudies in Culture - Virginia University), “The history of Christianity, ofcourse, can be understood in part as an early effort to create a global networkof believers. Its extraordinary growth and influence as a world religion was aresult of a link between its own global ambitions and the expansion of variouspolitical and economic regimes. It succeeded as a globalizing force long beforethere was a phenomenon called globalization. Elements of this historical pattern can be found in Buddhism, Islam, andother faiths as well.”

Observation 8:

K. Rajan: Drug prices have gone up due to globalization.

Response

These cannot be attributed toglobalization. In any country orlocation, the traders or producers would tend to charge the maximum for theirproducts. Profit maximization is the ultimate aim and objective of all tradersand this trend can be controlled only by appropriate levels of healthy competition,effective regulation and its honest implementation. Here the governments and regulatory agencieshave a big role to play. The hightelephone charges earlier were a result of poor competition. High cost products can also be madeaffordable by subsidization. For example, certain products like life savingdrugs have to be controlled or subsidized by governments. This is applicable tonon globalised, domestic products like fertilizers, cooking gas, power etc.

Observation 9:

K. Rajan: Even without globalization, progress would have happened.

Response

Theoretically yes. But reinventing them would have takencenturies and would have wasted human and natural resources. Think of theprogress made in medicine, space technology, carbon dating, DNA and chemicalanalysis, computers etc. Should we reinvent all these?

The whole emphasis of my paperwas to suggest that the intellectual and creative efforts of one individualanywhere in the world, irrespective of his citizenship or political ideology, shouldultimately benefit all the people in the globe (ideally all the livingcreatures in the world). That is what we mean by global citizen as envisaged inHindu way of life. Rajan’s point goes against the principle.

The same goes with other aspectsof life. The historical knowledge baseconsisting of political philosophies, spiritual writings of various religions,philosophic and literary creations, scientific and social research findingsrelated to various fields, all should belong to and be shared by all for thecommon good. There are issues here interms of ownership, patents and commercialization. But these are more matters ofnegotiation. The solution certainly doesnot lie in reinventing all these knowledge in each geographic pocket and makingthem isolated islands of knowledge with Chinese walls in between.

Like the running theme in myarticle, here again we will find many arguments for and against. This is the way life is. The different colours and sounds of life arewhat make it very interesting and challenging.

(M. Pushpangadan)

Dated 27^th November 2011

ആഗോളഗ്രാമത്തിലെ ബഹുസ്വരതകള്‍

2011-11-09T11:52:00.004+05:30

Photograph by G. R. Kaviyoor

സാഹിത്യവേദി പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ച-നവംബര്‍ മാസം (റിപ്പോര്‍ട്ട്)

-സന്തോഷ് പല്ലശ്ശന

ഏറെക്കാലം വന്ധ്യതയുടെ ലോകത്ത് അമര്‍ന്ന് കിടന്നിരുന്ന മുംബൈയുടെ ധൈഷണികലോകം വീണ്ടും ഉണരുന്ന കാഴ്ചയാണ് കഴിഞ്ഞ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ കാണാനായത്. ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന്റേയും ഉദാരീകരണത്തിന്റേയും കാലത്തെ ഹിംസാത്മതയേയും അപമാനവീകരണത്തേയും പരാമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് സാഹിത്യത്തിലെ പുതിയ ചില മുക്തിപ്രസ്ഥാന സ്വാധീനങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച കവി ശ്രീ സച്ചിദാന്ദന്റെ സമീപകാല ലേഖനങ്ങളെ അധികരിച്ച് ഡോ. പുഷ്പാംഗദന്‍ അവതരിപ്പിച്ച 'മലയാള കവിതയിലെ മുക്തിപ്രസ്ഥാന സ്വാധീനങ്ങള്‍: ഒരു പ്രതിവാദം' എന്ന ലേഖനം പുതിയ ധൈഷണിക വ്യായാമങ്ങള്‍ക്കും സമകാലിക ജീവിതത്തിലെ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക അപചയങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്ന ചൂടുപിടിച്ച ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും വഴിതുറക്കുകയാണ്. സദാ പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ജനസമൂഹത്തെ അധിവസിപ്പിക്കാന്‍ പുതി സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ ഗുണകരമാവുന്നു. 'സാങ്കേതികവിദ്യകളെ സ്വാശീകിക്കുന്നതില്‍ ആഗോളവല്‍ക്കരണ ചെയ്യുന്ന അനൂകൂല കാലവസ്ഥകളെ വിനിയോഗിക്കണം' അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആഗോളികരണത്തിന്റെ അനന്തസാധ്യതകളെ വളരെ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തോടെ അതോടൊപ്പം തന്നെ അതിന്റെ അപകടങ്ങളേയും മൂന്‍കൂട്ടിക്കണ്ടുകൊണ്ടുള്ള ഡോ. എം. പുഷ്പാംഗദന്റെ ലേഖനം പുതിയ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വഴിമരുന്നായി.

പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങിജീവക്കുന്ന ആദിവാസികളുടെ അഹിംസാത്മകവും ജൈവീകവുമായ ഒരു ജീവിത സംസ്‌കാരത്തിലേക്ക് മുക്തിനേടാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മുക്തിപ്രസ്ഥാന സ്വാധീനങ്ങളെ വളരെ സമര്‍ത്ഥമായ ഡോ. എം. പുഷ്പാംദന്‍ ഏതിര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ഗതി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതില്‍ ബുദ്ധിജീവി സമൂഹത്തിന്റേയും വിപ്ലവപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടേയും സ്വാധീനശക്തികള്‍ക്കുമപ്പുറം നവ സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ വലിയ വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ ആവുന്നു എന്നത് ഒരു വലിയ സത്യമാണ്. മാര്‍ക്‌സിനും, ലെനിനും, ഗാന്ധിക്കുമപ്പുറം പുതയകാലത്ത് ആപ്പിള്‍ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ സാരഥിയായിരുന്ന ഒരു സ്റ്റീവ് ജോബ്‌സിന് ആധൂനിക മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ ആകെപ്പാടെ മാറ്റിമറിക്കാനുള്ള കഴിവ് നല്‍കിയത് 'ടെക്‌നോളജിയുടെ' അസാധാരണ ശക്തിയാണ്. ലോകവിപണിയെ ലക്ഷ്യമിട്ട് സര്‍ഗ്ഗാത്മക പ്രക്രിയയില്‍ വ്യാപരിക്കുന്ന പുതിയ എഴുത്തുകാരന്‍ പോലും ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഗുണഭോക്താവാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.

ആഗോള ഗ്രാമത്തില്‍ പുരാതന സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കോട്ടവും സംഭവിക്കുന്നില്ല. താരതമ്യേന ദുര്‍ബലമായ സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ നല്ലതിനെ സ്വാശികരിച്ച് അതിന്റെ ഭാഗമാവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ദുര്‍ബല മായ സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രബലമായതില്‍ ലയിക്കുന്നതിനെ സാംസ്‌കാരിക അധിനിവേശം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാനവില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം. പറയുന്നു. ആഗോളികരണകാലത്ത് സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നവവികാസങ്ങളെ സാംശികരിക്കാനും പുനരുല്‍പാദിപ്പിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്യത്തെ കുറച്ചുകാണാനാവില്ല.

ആഗോളവല്‍ക്കരണംകൊണ്ട് പൊറുതിമുട്ടിയത് വികസ്വരരാജ്യങ്ങളല്ല മറിച്ച് വികസിത രാജ്യങ്ങളാണ്. മനവശേഷിയും അതിസാന്ദ്രതാശേഷിയും കൈമുതലായ വിശേഷ സ്വാഭാവമുള്ള വികസ്വര രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിലൂടെ വികസിത രാജ്യങ്ങളെ കീഴടക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണാനാവുന്നത്.

പ്രതിവാദങ്ങള്‍

ആഗോളവല്‍ക്കരണം എന്ന വാക്ക് തന്നെ സച്ചിദാനന്ദന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക പുഷ്പാംഗദന്‍ പറയുന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാവില്ല എന്ന് ശ്രീ ഇ. ഐ. എസ്. തിലകന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടത് ഒരിക്കലും ഒരു കോര്‍പ്പറേറ്റ് ജീവിതത്തിലെ ചില്ലുകൂട്ടില്‍ നിന്നുകൊണ്ടല്ല മറിച്ച് വിദര്‍ഭയിലും ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും അനുദിനം പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കര്‍ഷക ആത്മഹത്യയുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് എന്ന് ശ്രീ തിലകന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ആഗോളവല്‍ക്കരണം ഇന്ത്യയ്ക്ക് തന്നത് പുതി ചില ഭീതികളാണ്. സെസ് പോലുള്ള തൊഴില്‍ മേഖലകളില്‍ നിയമങ്ങള്‍ കാറ്റിപറത്തിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്ന തൊഴിലാളി ചൂഷണങ്ങളുടേയും കര്‍ഷക ആത്മഹത്യകളുടേയും നീതി നിഷേധങ്ങളുടേയും വെളിച്ചത്തിലാണ് ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടത് എന്ന് ശ്രീ തിലകന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

ആഗോളവല്‍ക്കരണ കൊണ്ട് തൊഴിനഷ്ടപ്പെടുകയും ഒരു ദിവസം 16 മണിക്കൂര്‍വരെ ജോലിചെയ്യുന്ന അപമാനവീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തൊഴില്‍ രംഗത്തെ അരാജകത്വത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ പ്രവര്‍ത്തകനും സാഹിത്യ നിരൂപകനുമായ ശ്രീ കെ. രാജന്‍ ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തെ എതിര്‍ത്തത്‌.

ആഗോളവല്‍ക്കണത്തെ അനൂകൂലിക്കുന്നവരും ആഗോളഗ്രാമമെന്ന് ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നവരും മറക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട് ഏതൊരു രാജ്യത്തേയക്കും കയറിചെല്ലാന്‍ നമ്മുക്ക് സ്വാതന്ത്യവും എല്ലാ രാജ്യങ്ങള്‍ക്കുമായി ഒറ്റ കറന്‍സിയും ഇല്ലാത്ത ഈ അസമത്വത്തെ എങ്ങിനെയാണ് ആഗോളഗ്രാമമെന്ന് വിളിക്കുക എന്ന് ശ്രീ ജി. ആര്‍. കവിയൂര്‍ ചോദിച്ചു.

'ആദിവാസി പരിഷ്‌ക്കരിപ്പിച്ച പരിഷ്‌ക്കരിപ്പിച്ച് അപരിഷ്‌കൃതരാക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയാണ് കാണാനാവുന്നത്' എന്ന് തന്റെ ആന്‍ഡമാന്‍ സന്ദര്‍ശന അനുഭവത്തെ ഉദ്ദരിച്ചുകൊണ്ട് സാഹിത്യവേദി കണ്‍വീനര്‍ ഡോ. വേണുഗോപാല്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ സജീവമായി. ആന്‍ഡമാനില്‍ നിരത്തുകളിലൂടെ പാരമ്പര്യവേഷം ധരിച്ച ആദിവാസികള്‍ നടന്നുപോകുന്നത് ഒരു നിത്യകാഴ്ചയായിരുന്നു എന്നാല്‍ അവിടെ ചില ബസ്‌റ്റോപ്പുകളില്‍ പുതിയ പരിഷ്‌കാരികളായ പുതുതലമുറയിലെ ജീന്‍സും ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച ആദിവാസി യുവാക്കള്‍ ടൂറിസ്റ്റുകള്‍ വലിച്ചെറിയുന്ന ഉച്ഛിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കായി ഓച്ഛാനിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന വൈരുദ്ധ്യം കാണാനായി. ഇങ്ങിനെയാണൊ നമ്മള്‍ ആദിവാസികളെ പരിഷ്‌ക്കരിപ്പിച്ചത് എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

കഥാകൃത്ത് ശ്രീ സി. പി. കൃഷ്ണകുമാര്‍, എസ്. ഹരിലാല്‍ എന്നിവര്‍ സംസാരിച്ചു.

കവിതകളിലെ മുക്തിപ്രസ്ഥാന സ്വാധീനങ്ങള്‍ : ഒരു പ്രതിവാദം

2011-11-01T00:15:00.000+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ നവംബര്‍ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (06-10-2011) പ്രമുഖ കവിയും നിരൂപകനുമായ ഡോ. പുഷ്പാംഗദന്‍ 'കവിതകളിലെ മുക്തിപ്രസ്ഥാനസ്വാധീനങ്ങള്‍: ഒരു പ്രതിവാദം' എന്ന പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിക്കും. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: നവംബര്‍ 06, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: പരിപാടി കൃത്യം 6 മണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതായിരിക്കും. വേദിയുടെ 'കവിതകളിലെ മുക്തിപ്രസ്ഥാനസ്വാധീനങ്ങള്‍: ഒരു പ്രതിവാദം' എന്ന പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിക്കും.'കവിതകളിലെ മുക്തിപ്രസ്ഥാനസ്വാധീനങ്ങള്‍: ഒരു പ്രതിവാദം' എന്ന പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിക്കും. ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യസമയത്തുതന്നെ എത്തിച്ചേരുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കക.

ഡോ. എം. പുഷ്പാംഗദന്‍

തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയില്‍ ആറാട്ടുപുഴയില്‍ ജനനം. കെമിസ്ട്രിയില്‍ ബരുദം. മാനേജ്‌മെന്റില്‍ ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും ഡോക്ടറേറ്റും. ഇപ്പോള്‍ എല്‍. അന്റ് ടി കാപ്പിറ്റല്‍ കമ്പനിയുടെ ചീഫ് എക്‌സിക്യൂട്ടിവ്.

രണ്ട് കവിതാ സമാഹാരങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദ്യസമാഹാരം 'നഗരത്തിലെ വീട്' 2005-ല്‍ (റെയിന്‍ബോ പബ്ലിക്കേഷന്‍സ്) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം 'ആറാമത്തെ ജീനി' 2008 -ല്‍ ഓലീവ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ആദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഒരുപാട് വിദേശ രാജ്യങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്.
മുംബൈയിലെ സാഹിത്യ സാംസ്‌കാരിക വേദികളില്‍ സജീവ പങ്കാളിത്തം.

ഡോ. എം. പുഷ്പാംഗദന്റെ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ലേഖനം ഇവിടെ നിന്നും ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുക
____________________________________________________________________________

സാഹിത്യവേദി 44 ാം വാര്‍ഷികം

2011-09-25T15:07:00.001+05:30

സാഹിത്യവേദി കഥാ ചര്‍ച്ച

2011-08-31T11:39:00.001+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ സെപ്തബര്‍ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (04-09-2011) യുവകഥാകൃത്ത്‌ സുരേഷ് കുമാര്‍ കൊട്ടാരക്കര സ്വന്തം കഥകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: സെപ്തബര്‍ 04, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: പരിപാടി കൃത്യം 6 മണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതായിരിക്കും. വേദിയുടെ ഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യസമയത്തുതന്നെ എത്തിച്ചേരുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കക.

സുരേഷ് കുമാര്‍ കൊട്ടാരക്കര

നഗരത്തിലെ യാന്ത്രികജീവിതത്തിനിടയിലും ഹൃദയത്തിലെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയുടെ ഊര്‍വ്വരതയെ വറ്റാതെ കാക്കുവാന്‍ പരിശ്രമിക്കുന്ന മുംബൈയ് എഴുത്തുകാരുടെ പ്രതിനിധിയാണ് ശ്രീ സുരേഷ് കുമാര്‍ കൊട്ടാരക്കര. നഗരത്തിലെ കഥയരങ്ങുകളിലൂടെ സുരേഷ് മുംബൈ സാഹിത്യാസ്വാദര്‍ക്ക് ചിരപരിചിതനാണ്. നഗരത്തിലെ സാഹിത്യകൂട്ടായ്മകളിലൂടെ പലപ്പോഴായി പുറത്തിറിക്കിയ ഒട്ടുമിക്ക കഥാസാമാഹാരങ്ങളിലും സുരേഷ്‌കുമാറിന്റെ കഥകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്.
ചെറുകഥയുടെ നിലവിലുള്ള രചനാശൈലികളുടെ സ്വാധീനങ്ങളില്‍ നിന്ന് സുരേഷ് വഴിമാറി നടക്കുന്നു. ലോകത്തെക്കുറിച്ചും മനുഷ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഉല്‍ക്കണ്ഠകളാവുകയാണ് സുരേഷിന്റെ കഥകള്‍ . അതുകൊണ്ടുതന്നെ മനസ്സില്‍ സ്വയം രൂപപ്പെടുന്ന ആധികളും അതിന്റെ പുനരാവിഷ്‌ക്കരണവുമാണ് സുരേഷിന് കഥാജീവിതം. അത് തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിലെ മൗലികതയും.

സ്വദേശം കൊട്ടാരക്കര, മുംബൈയില്‍ ഒരു സ്വകാര്യസ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലി. ഉല്ലാസ് നഗറില്‍ താമസിക്കുന്നു. ഭാര്യ ആശ, മകള്‍ ആനാമിക.

സുരേഷ് കുമാര്‍ കൊട്ടാരക്കരയുടെ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥകള്‍ ഇവിടെ നിന്ന് ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുക

1. മരിച്ച ഭൂമിയിലെ അവധൂതന്‍>>>
2. നഗരത്തിന്റെ മുഖം>>>

ഡോ. പി. ഹരികുമാര്‍ സാഹിത്യവേദിയില്‍

2011-08-02T21:22:00.000+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ ആഗസ്റ്റ്‌ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (07-08-2011) കവി ഡോ. പി. ഹരികുമാര്‍ സ്വന്തം കവിതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: ആഗസ്റ്റ്‌ 07, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: ചര്‍ച്ചയക്ക് ആവശ്യം വേണ്ട സമയം അനുവദിക്കണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് പരിപാടി കൃത്യം ആറുമണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതാണ്. ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യ സമയത്തുതന്നെ ഹാളില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

ഡോ. പി. ഹരികുമാര്‍
പുതുകവിതയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ ആഖ്യാന പരിസരങ്ങളില്‍ നിന്ന് മാറി മൗലികമായ ഒരു ശൈലിന്യാസത്തിലൂടെ ഹരികുമാര്‍ മലയാള കവിതയില്‍ സ്വന്തമായ ഒരിടം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. സരസമായ ആഖ്യാനമികവിലൂടെ ഗഹനമായ പ്രമേയങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഹരികുമാര്‍ കവിതകളുടെ ശൈലി. ഉത്തരാധൂനികജീവിതത്തിലെ ജീവതപരിസരങ്ങളോട് സത്യസന്ധതയും സ്‌നേഹവും പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോഴും കൈമോശം വന്ന മൂല്യങ്ങളേയും തനിമയേയും ഹരികുമാര്‍കവിതകള്‍ ഓര്‍മ്മപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ നാവുകളുടേയും വാക്ക്‌പെരുക്കങ്ങളേയും വായ്‌വര്‍ത്തമാനങ്ങളേയുമാണ് ഹരികുമാര്‍ സ്വന്തം കവിതകളില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നത് പക്ഷെ സാധാരണത്വത്തില്‍ നിന്ന് അസാധാരണത്വത്തിലേക്ക് രൂപംമാറുന്ന കവിതകള്‍ അതിന്റെ ആഖ്യാന മികവുകൊണ്ട് വേറിട്ട ഒരു കാവ്യാനുഭവം അനുവാചകന് സമ്മാനിക്കുന്നു.

മുംബൈ കവിതാസമിതിയുടെ നഗരകവിതാ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ സജീവ സാന്നിധ്യമാണ്‌ ശ്രീ ഹരികുമാര്‍. മുംബൈ ബി.എ.ആര്‍.സി യില്‍ സൈന്റീസ്റ്റായി റിട്ടയര്‍ ചെയ്തു. ആദ്യ കവിതാ സമാഹാരം 'സിഗ്നല്‍'. സ്വദേശം ഹരിപ്പാട്.

ഡോ. പി. ഹരികുമാര്‍ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കവിതകള്‍

അലബാമയില്‍നിന്ന്
ആശയുടെ ഇ- മെയില്‍

ആഴ്ചയിലാഴ്ചയില്‍
ഫോണിലൂടാശമോള്‍
ഞങ്ങളേയൊക്കെപ്പുണര്‍ന്നു.
കാണാത്ത നാടിന്റെ
കേള്‍ക്കാത്ത വാര്‍ത്തകള്‍
ഞങ്ങളിലേക്കു പകര്‍ന്നു.

ഇന്നലെയെത്തിയ
ഫോണ്‍കുശലത്തില്‍
ഡിഗ്രികള്‍ നേടിയ
നീഗ്രോയുവാവിനെ
ആശമോള്‍ പരിണയം ചെയ്തു.
നേരിട്ട് നെറ്റിലൂടെത്തിയിരുവരും
ആശംസയര്‍ത്ഥിച്ചുനിന്നു.

ഉള്ളില്‍കുരുങ്ങുമാകുലചിന്തകള്‍
ഞങ്ങളാശയ്ക്കുമുന്നില്‍ നിരത്തി:-
നിനക്കായി പണ്ടേ
മുത്തശ്ശിയേല്‍പ്പിച്ചൊ-
രൊഡ്യാണമാര്‍ക്കു നല്‍കേണ്ടൂ?
ഇരുപതു വര്‍ഷമായ്
ഓരോ മണികളായ് ഞങ്ങളൊരുക്കിയ
നിറപറയെന്തു ചെയ്യേണ്ടു?

കിട്ടി
അലബാമയില്‍നിന്നീമെയിലുടനടി:-
ഒഡ്യാണമാകെയഴിച്ചുപണിഞ്ഞായിരം
കെട്ടുതാലിപ്പൊന്നൊരുക്കാം.
അലങ്കാരനിറപറ കൊട്ടിവിതറുക
എറുമ്പുകള്‍ക്കഷ്ടിയാകട്ടെ.

ഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃ

ടെക്‌സാസിലെ ചക്കരച്ചി

ടെക്‌സാസില്‍ പറിച്ചുനട്ട
എലുമ്പുമാന്തയ്യ്
ഒക്കെയോര്‍ത്തോര്‍ത്ത്
ഒത്തിരിദിവസം കുനിഞ്ഞുനിന്നു.
മജ്ജപൊള്ളുന്ന മഞ്ഞത്ത്
കൂനിക്കൂടിയിരിക്കുമ്പോള്‍
കുന്നേലെ ചുവന്നസൂര്യനെയും
ചരിഞ്ഞമഴയേയുമോര്‍ത്ത്
പിന്നെയും കുനിഞ്ഞു.

മഞ്ഞുപോയി
വസന്തസൂര്യന്‍ തൊട്ടുതലോടിയപ്പോള്‍
മെല്ലെ കണ്ണുകളുയര്‍ത്തി.
കോളയൊരിത്തിരി മൊത്തി.
വെണ്ണയും ചീസുംചേര്‍ത്ത്
ചിക്കന്‍സൂപ്പുമൊരിത്തിരി..........
പിന്നെ ഠപ്പേന്ന് തഴച്ചുതളിര്‍ത്ത്
ഒത്ത ചക്കരച്ചിയായി!
ചില്ലകള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞു
മാമ്പഴം തിങ്ങിത്തുടുത്തു.

2

വെക്കേഷന്
കുഞ്ഞച്ചന്‍ കൊണ്ടുവന്ന
മാമ്പഴം തൊട്ടുതടവി
കുന്നേലെ വല്യമ്മാമ്മ ശങ്കിച്ചു:-
ഇതിനെന്തൊരു മുഴുപ്പുംമണോമാടാ!
നമ്മടെചക്കരച്ചിതന്നാന്നോടാ?
നമ്മടേന്റെ മതിരമൊണ്ടോടാ?

ഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃ

കരയില്‍ അടയിരിക്കുന്ന നീരാളി

പൊങ്കാലപ്പിറ്റേന്ന്,
സീരിയല്‍ സൗന്ദര്യകിറ്റുകളും
സൂപ്പര്‍താരരുദ്രാക്ഷങ്ങളും
കൊളുത്തുപൊട്ടിച്ച മംഗളസൂത്രങ്ങളും
ആണൊപ്പിച്ച പെണ്ണിന്റെ
ആവലാതിക്കുപ്പയും
കട്ടിപ്പണി വെറുക്കുന്ന
വലംകൈച്ചരടുകളും
കൂട്ടിക്കുരുങ്ങി
അലങ്കോലമായിരിക്കുന്നു;
ആറാട്ടുവഴിയും
പെരുവഴിയും
നടവഴിയും
ഇടവഴിയും
ഊടുവഴിയും..........

കാലടികളെത്രയോ തേഞ്ഞുതെളിച്ച വഴികളില്‍
അള്ളുപടര്‍ത്തി അടയിരിക്കുന്നിപ്പോള്‍
നീരാളി.
മുട്ടകളായിരം വിരിഞ്ഞ്
മുക്കിലുംമൂലയിലും പരക്കും.
ആഴക്കടലിലേക്കീ നാടിനെ വലിയ്ക്കും!

ഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃ

മാമ്പഴക്കാലങ്ങള്‍

കാലുനീട്ടി ചാരിയിരുന്ന്
മെല്ലെക്കഴുകിപ്പൂളി
എല്ലാര്‍ക്കും നല്‍കിയിരുന്നു അമ്മ.
കുത്തിയിരുന്നു കുശലം.
കുത്തിയിരുന്നു കലഹം.
പുളിയും മധുരവും
എല്ലാര്‍ക്കും ഒപ്പമൊപ്പം.

ഇന്ന്
ഓരോരുത്തര്‍ക്കും മുഴുമാങ്ങ.
ഒരു കയ്യില്‍ ബൈക്ക്
മറുകയ്യില്‍ മാങ്ങ.
ഇഷ്ടവഴി, ഇഷ്ടവേഗം.
പക്ഷെ
എനിക്കു പുളിക്കുമ്പോള്‍
അവള്‍ക്കു മധുരം.
അവള്‍ക്കു പുളിയെങ്കില്‍
എനിക്കു മധുരം.
പത്രത്താളുകളിലാകെ
ചോരത്തുള്ളികള്‍!

ഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃ

പിഷാരടിമാഷിന്റെ ആസ്തി

പെന്‍ഷനോടൊത്ത
പണവും സാവകാശവും
പിഷാരടിമാസ്റ്റര്‍
പുസ്തക(സ്വപ്ന)ശേഖരമാക്കി.
പൊടിപിടിക്കാതെ സണ്‍മൈക്ക,
പുഴുക്കുത്തിനും
പുഴുക്കത്തിനും ഏസി..........

കോര്‍പ്പറേറ്റ് കോണിയിലുറച്ചുനിന്ന്
മക്കളും
കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലിരുന്ന് പേരമക്കളും
പുസ്തകമടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ
പിഷാരടിമാസ്റ്റര്‍
ചാരുകസേരയില്‍
ഒരുവശത്തേക്കു ചരിഞ്ഞു.

ഇന്നു ചെല്ലുമ്പോള്‍
അലമാരകളൊക്കെ കാലി!
ഇസ്തിരിയുടയാത്ത വെള്ളഷര്‍ട്ടുപോലെ
സണ്‍മൈക്ക തിളങ്ങുന്നു.
ഡെക്കറിനൊത്ത പുതുകൗതുകങ്ങള്‍
ഇടം കാത്തിരിക്കുന്നു.
പുസ്തകമെല്ലാം
അട്ടത്തെ പെട്ടിയില്‍
ഭദ്രമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് മക്കള്‍ പറഞ്ഞു.

പെട്ടി തുറന്നപ്പോള്‍,
നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു
കാച്ചെണ്ണയുടെ മണമുള്ള
ഒരസ്ഥിപഞ്ജരം!

ഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃഃ

റിവേഴ്‌സ് മോര്‍ട്ട്‌ഗേജ് *

ചരമകോളത്തില്‍ക്കണ്ട
ചാരു(നക്‌സല്‍)ദത്തന്‍
ഞങ്ങളുടെ ഹീറോ ആയിരുന്നു.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം
ഞങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടിയതും
ഉറക്കമിളച്ച് ചിരിച്ചതും
ഈയിടെയായിരുന്നു.

മുംബയിലെ ഫ്‌ളാറ്റില്‍ ഒറ്റയ്ക്കാണ്
റസിയയുടെ ഓര്‍മ്മ ശ്വസിച്ച്.........
(എന്തൊരു പുകിലായിരുന്നാ പ്രേമം!)
മകനും മകളും
സകുടുംബം വിദേശത്ത്.
ആവതു പറഞ്ഞതാണവര്‍
ഫ്‌ളാറ്റുവിറ്റോണ്ടു പോരാന്‍.
വല്ലാത്ത വാശിക്കാരനാരുന്നേ.

മരിച്ചപ്പം
ട്രാഫിക്കില്‍പെട്ട്
മക്കള്‍ക്കെത്താനായില്ല.
എങ്കിലും
ബലികര്‍മ്മങ്ങള്‍ ഭംഗിയായി.
ബാങ്കുകളിലതിന് പ്രത്യേകം സ്റ്റാഫുണ്ടേ
എത്‌നിക്ക് ട്രെയിനിങ്ങുള്ളവര്‍.

_______________________________________
* വരുമാനമില്ലാത്തവര്‍ക്കും
താമസിക്കുന്ന വീട് ഈടുവെച്ചു് ബാങ്കില്‍നിന്നു കടമെടുക്കാം..

വിനീത് നായര്‍ (മഷിപ്പാത്രം) സാഹിത്യവേദിയില്‍

2011-06-29T21:55:00.002+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ ജൂലൈ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (03-07-2011) യുവ സാഹിത്യകാരന്‍ വിനീത് നായര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കാവ്യലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 'കവിതയിലെ പുനര്‍വിന്യാസങ്ങള്‍ ' എന്ന പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിക്കും.. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: ജൂലൈ 03, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: ചര്‍ച്ചയക്ക് ആവശ്യം വേണ്ട സമയം അനുവദിക്കണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് പരിപാടി കൃത്യം ആറുമണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതാണ്. ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യ സമയത്തുതന്നെ ഹാളില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

വിനീത് നായര്‍
ആഴമുള്ള വായനയും നിരൂപണ ബുദ്ധിയും തെളിമയുറ്റ ഭാഷാ മികവും കൊണ്ട് മലയാളം ബ്ലോഗോസ്ഫിയറിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും സ്വന്തമായ ഇടം വിനീത് കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. സാഹിത്യ പഠനങ്ങളും നിരൂപണങ്ങളും കൂടാതെ സിറ്റിസണ്‍ ജേര്‍ണ്ണലിസത്തിന്റെ പുതിയ സാധ്യതകളെക്കൂടി സ്വന്തം ബ്ലോഗ്ഗിലൂടെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് വിനീത്. 'മഷിപ്പാത്രം' എന്ന വിനീതിന്റെ ബ്ലോഗ്ഗ് വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടുതന്നെ പ്രചുര പ്രചാരം നേടിക്കഴിഞ്ഞു. മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പുതുനിരയിലുള്ള പല കവികളുടേയും കലാകാരന്‍മാരുടേയും അഭിമുഖങ്ങളിലൂടെ വിനീത് ബ്ലോഗ്ഗോസ്ഫീയറില്‍ സവിശേഷ ശ്രദ്ധ നേടി. ഡോംബിവ്ല്ലി സമാജത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണമായ 'വര്‍ത്തമാന'ത്തില്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടാണ് വിനീത് ബോംബെ നിവാസികളുടെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാവുന്നത്. നാട്ടില്‍ മാതൃഭൂമിയടക്കമുള്ള ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ തന്റെ സാന്നദ്ധ്യ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ മുംബൈ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ ഏയ്‌റനോട്ടിക്കല്‍ മെക്കാനിക്ക് രംഗത്ത് ട്രെയ്‌നിയായി ജോലി ചെയ്തുവരുന്നു. അവിവാഹിതന്‍, താമസം ഡോംബിവ്ല്ലി ബ്ലോഗ്ഗ്: http://mashippathram.blogspot.com/

സാഹിത്യവേദി ജൂണ്‍മാസ ചര്‍ച്ചയ്ക്കുവേണ്ടി വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കവിതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിനീത് രചിച്ച പ്രബന്ധം.

കവിതയിലെ പുനര്‍വിന്യാസങ്ങള്‍

കാല്പനിക ഉന്മാദിയും, കാല്പനിക കലാപകാരിയുമായിരുന്ന ചങ്ങമ്പുഴയുടെ പൂക്കാലത്ത് തന്നെ തെളിഞ്ഞൊഴുകിയ കവിതകളായിരുന്നു വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതകള്‍. തന്റെ നവവയസ്സിലെ ആദ്യപ്രേമമായ ആശന്‍ കവിതകളിലൂടെ മലയാളകവിതയിലേക്ക് കടന്നുവന്ന വൈലോപ്പിള്ളി കവിത, നാടകം, ആത്മകഥ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളിലായി മുപ്പതോളം കൃതികള്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കന്നിക്കൊയ്ത്ത്, ശ്രീരേഖ, കുടിയൊഴിക്കല്‍, ഓണപ്പാട്ടുകള്‍, കടല്‍ക്കാക്കകള്‍, കയ്പവല്ലരി, വിട, മകരക്കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങിയ പ്രമുഖകാവ്യങ്ങളും കാവ്യലോകസ്മരണകള്‍ എന്ന ആത്മകഥയും ഋഷ്യശൃംഗനും അലക്സാണ്ടറും എന്ന നാടകവും അദ്ദേഹത്തെ മലയാളസാഹിത്യലോകത്തില്‍ അടയാളപ്പ്ടുത്തിയ കൃതികളാണ്. കേന്ദ്ര-കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്‍ഡുകള്‍, വയലാര്‍ അവാര്‍ഡ് തുടങ്ങി അനേകം പുരസ്കാരങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തെ തേടി എത്തിയിട്ടുണ്ട്. കവിത്രയത്തിലൂടെ വളര്‍ച്ചയെത്തിയതായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച മലയാളകവിത അവിടെ നിന്നും വീണ്ടും ഔന്നത്യത്തിലെത്തിയത് വൈലോപ്പിള്ളിയിലൂടെയായിരുന്നിരിക്കണം. വിഷയസ്വീകാര്യത്തിലും, ആവിഷ്കാരത്തിലും അതിനെല്ലാം നിദാനമായി വര്‍ത്തിക്കുന്ന ദര്‍ശനങ്ങളിലുമെല്ലാം തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും നൂതനവുമായ ലോകം കണ്ടെത്തിയ വൈലോപ്പിള്ളി 1985 ലാണ് അന്തരിച്ചത്.

സ്വസ്തിയുടെ മറുപുറം തപ്പുന്ന വൈലോപ്പിള്ളി, ജീവിതത്തിന്റെ പ്രസാദാത്മകവും, വിഷാദാത്മകവുമായ വശങ്ങളെ ഒരേസമയം കാണുന്ന കണ്ണുള്ളവനായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യാത്മകതയ്ക്കൊപ്പം വികൃതാവസ്ഥയെയും അദ്ദേഹം കാണുകയും തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകള്‍ തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്. യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധത്തില്‍ ഊന്നിനില്‍ക്കുന്ന കാല്പനികന്‍ എന്ന വിശേഷണം മാത്രം മതി മലയാളകവിതയില്‍ വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ സ്ഥാനം എന്തായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍. സൂക്ഷ്മമായ എല്ലാ മാനസികഭാവങ്ങളും കവിതകളിലേക്കാവാഹിക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് തെളിയിച്ചത് ചങ്ങമ്പുഴയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതകള്‍ അതിസൂക്ഷ്മമായ മാനസികവ്യാപാരങ്ങളെയാണ് കവിതയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. അതിലൊരിക്കലും കാല്പനികതയുടെ പ്രകടസ്വഭാവങ്ങളായ അതിവൈകാരികതയും, വിഷാദാത്മകതയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവയെല്ലാം തന്നെ വൈലോപ്പിള്ളി എന്ന കവിക്ക് അന്യമായിരുന്നു. മനുഷ്യമനസ്സിന്റെയും, മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെയും ആഴങ്ങളിലേക്ക് നോക്കുന്ന കവി, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാള്‍ സമൂഹസ്വാതന്ത്ര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന കവി, സത്യസൗന്ദര്യങ്ങളുടെ പരിണയമാണ് കവിത എന്ന് പറഞ്ഞ കവി തുടങ്ങി ഒരുപാട് വിശേഷണങ്ങള്‍ ഈ കവിക്ക് ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ കഴിയും.

ഭോഗലാലസവും,സ്ത്രീകേന്ദ്രീക്രിതവും, വര്‍ണ്ണനാപ്രധാനവുമായിരുന്ന മലയാളകവിതയ് ആത്മനിവേദനതലത്തിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തിപ്പിച്ച കവിത്രയത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ നിന്ന് ഊര്‍ജ്ജം കൊണ്ടതാണ് വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിത. ഭാവാത്മകത,പ്രണയസങ്കല്പം,സ്തീസങ്കല്പം,ആത്മാലാപം,സ്വാതന്ത്ര്യസങ്കല്പം എന്നീ തലങ്ങളില്‍ പുതുചലനങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്നവരാണ് കവിത്രയം. ഈ പുതുകാവ്യപാരമ്പര്യത്തിന്റെ പിന്തുടര്‍ച്ചക്കാരനായാണ് വൈലോപ്പിള്ളി കാവ്യലോകത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. ജി.ശങ്കരക്കുറുപ്പ്, ചങ്ങമ്പുഴ, ഇടശ്ശേരി, എന്നീ കവികളുടെ സമകാലികനായ വൈലോപ്പിള്ളിക്ക് കാവ്യപരിശ്രമങ്ങളില്‍ ഇടശ്ശേരിയോടാണ് ചായ് വ്.

'തുടുവെള്ളാമ്പല്‍ പൊയ്കയല്ല,ജീവിതത്തിന്റെ

കടലേ,കവിതക്ക് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മഷിപ്പാത്രം' എന്ന് കവി ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചത് കാല്പനികതയ്ക്ക് എതിരായി തന്നെയായിരുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം ജീവിതയാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ നീലക്കടലാണ് കവിതയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനമായി കണ്ടത്.

വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ ആദ്യസമാഹാരമാണ് 'കന്നിക്കൊയ്ത്ത്'. പാരമ്പര്യത്തെയും, പൈതൃകത്തെയും കുറിച്ചുള്ള കവിയുടെ കാഴ്ചപ്പാട് വ്യക്തമാക്കുന്ന കൃതിയാണത്. ആ സമാഹാരത്തിലെ കന്നിക്കൊയ്ത്ത് എന്ന കവിത ജീവിതം വിളയിറക്കുകയും നിയതി കൊയ്തെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് നിയമം എന്ന് സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ ജീവിതപ്രേമവും,പ്രകൃതിയുടെ ക്രൗര്യവും എക്കാലത്തേയ്യും ദാര്‍ശനികപ്രശ്നമാണ്. ആ ക്രൗര്യത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന ജീവിതം മഹത്തരമാണ്. ജീവിതത്തില്‍ അനശ്വരമായ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ജീവിതത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണ് എന്നെല്ലാം ആ കവിത നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.

'ഹാ വിജിഗീഷു മൃത്യുവിന്നാമോ

ജീവിതത്തിന്‍ കൊടിപ്പടം താഴ്ത്താന്‍' എന്ന് ചോദിക്കുന്ന കവി, ശുഭപ്രതീക്ഷയോടെ മാത്രം ജീവിതത്തെ കാണുന്നവനാണ്. പ്രതിസന്ധി നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തെ പ്രത്യാശയോടെ നേരിടാനും മൃതിയെ കീഴ്പ്പെടുത്താനുമാണ് കവി ശ്രമിക്കുന്നത്. മൃതി എപ്പോഴും ജീവിതത്തിനു മേല്‍ ചാടി വീഴാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് എന്ന് വൈലോപ്പിള്ളി പല കവിതകലിലും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 1962ല്‍ എഴുതിയ 'ചേറ്റുപുഴ' എന്ന കവിതയില്‍ ഇതേ ആശയം നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. 1961ല്‍ ഉണ്ടായ ചേറ്റുപുഴ ബസ്സപകടത്തിന്റെ ഒന്നാം വാര്‍ഷികത്തില്‍ അതേവഴി ബസ്സില്‍ പോകുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ഫലിതം കലര്‍ന്ന വാക്കുകളിലൂടെ ഭീകരദുരന്തത്തെ കവി ഫലിതമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ കവി മൃത്യുവിനെ പരിഹസിക്കുകയായിരുനിരിക്കണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ബസ്സിലെ കാഴ്ചകളില്‍ ഉത്സാഹത്തിന്റെയും, ജീവിതാജയ്യതയുടെയും സൂചനകളുണ്ട്. അതിന്റെ പരകോടിയിലെത്തുമ്പോഴാണ് ബസ്സ് പാലത്തിനടുത്തെത്തുന്നത്.

'ചേറ്റുപുഴക്കൊലപ്പാലം, വേഗം

ചെറ്റു കുറയ്ക്കൂ ചങ്ങാതീ

ഇങ്ങോ മൃത്യു പതുങ്ങിയതിപ്പൊഴു

മങ്ങോരുണ്ടാമീമടയില്‍' എന്ന് ആ കവിതയിലെ യുവാവ് മരണത്തെത്തന്നെ ഫലിതവിഷയമാക്കിപ്പറയുന്നു. പുലിമടയിലെ പുലിയെപ്പോലെ, മ്രിത്യു ഒളിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും അവസരം നോക്കി ചാടി വീഴാന്‍ അത് കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നും കവി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

മരണത്തിന്റെ തേര്‍ വാഴ്ചയുള്ള പാലത്തില്‍ പുതിയ ജീവിതം ചൂണ്ടലിട്ടിളകാതെയിരിക്കുന്ന കാഴ്ച കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ് കവിത വര്‍ത്തമാനകാലത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നത്. മരണത്തെപ്പോലും ചൂണ്ടയിട്ട് ആഹാരമാക്കാന്‍ തയ്യാറായ ജീവിതം എന്ന് പാടാന്‍ ഇവിടെ വൈലോപ്പിള്ളിക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.ജീവിതമരണങ്ങളുടെ സംഘര്‍ഷത്തിനു മുന്നിലും ഇളകാതിരുന്ന് മരണത്തെ കുടുക്കില്‍ പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കാഴ്ച എത്ര മനോഹരമായാണ് കവി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ജീര്‍ണ്ണതയെ ചേറ്റിലാഴ്ത്തി പൂര്‍ണ്ണതയിലേക്ക് പായുകയാണ് ചേറ്റുപുഴ എന്ന് കവി ഒടുവില്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതോടെ മരണത്തെ പുറകിലേക്ക് തള്ളി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ മുന്നേറ്റവും മരണത്തിന്റെ തിരിച്ചടിയും വേര്‍പിരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വിധം ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നതാണെന്നും, ആ ഇഴുകിച്ചേരലാണ് ജീവിതത്തിന്റെ അപ്രതിഹത്വത്തിന്നാധാരം എന്നും കവി ഈ കവിതയിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്നു.

മനുഷ്യവീര്യത്തെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുകയും,ജ്വലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് കവിതകള്‍ വൈലോപ്പിള്ളി രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. മല തുരക്കല്‍, പന്തങ്ങള്‍ എന്നിവ അതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളെയും തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് കുതിച്ചു പായുന്ന മാനവവീര്യത്തിന്റെ അജയ്യതയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന കവി, 'ഉയിരിന്‍ കൊലക്കുടുക്കാവും കയറിനെ ഉഴിഞ്ഞാലാക്കിത്തീര്‍ക്കാന്‍' വെമ്പുന്നവനാണ്.

കാലത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികള്‍ക്ക് നായകസ്ഥാനം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്താണ് വൈലോപ്പിള്ളി ഇത്തരം കവിതകളുടെ രചന നിര്‍വ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. കവിതയുടെ സ്വഭാവം നിരീക്ഷിക്കാനും അതില്‍ തന്റെ നിലപാടെന്തെന്ന് നിഷ്കൃഷ്ടമായി പരിശോധിച്ചറിയാനും കവി കാണിക്കുന്ന വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിഷ്ഠയാണ് പല കാവ്യങ്ങള്‍ക്കും പ്രമേയമായി വികസിച്ച് വന്നിട്ടുള്ളത്. തന്റെയും സമുദായത്തിന്റെയും കാലത്തിന്റെയും നിലപാടുകളെ സ്വയം അതിലലിഞ്ഞും എന്നാല്‍ പിന്നീട് തികഞ്ഞ നിസ്സംഗതയോടെയും മൂല്യനിര്‍ണ്ണയം ചെയ്യാന്‍ ഈ കവി നടത്തുന്ന ശ്രമം മലയാളകാവ്യചരിത്രത്തില്‍ അസദൃശ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഇതേപോലെത്തന്നെ നയവും അഭിനയവും കലര്‍ന്ന ദാമ്പത്യത്തിലെ ശീതസമരങ്ങളെയും വൈലോപ്പിള്ളി കവിതയിലേക്ക് ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ണീര്‍പ്പാടം, യുഗപരിവര്‍ത്തനം എന്നീ കവിതകള്‍ അതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഫ്യൂഡല്‍ സൗന്ദര്യബോധത്തെ, അതിന്റെ സവിശേഷതയായ മരുമക്കത്തായത്തെ, ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന 'സംബന്ധ'രീതിയെ എല്ലാം യുഗപരിവര്‍ത്തനം എന്ന കവിതയില്‍ കവി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയുടെ മുഖമുദ്ര ദ്വന്ദ്വാത്മകതയാണ്. പാരമ്പര്യത്തെയും, പൈത്രികത്തെയും, ശാസ്ത്രബോധത്തെയും ഇഴചേര്‍ത്ത് രചിച്ച 'സര്‍പ്പക്കാട്' എന്ന കവിതയില്‍ സര്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക് പകരം ഞാഞ്ഞൂലുകളാണ് ആരാധ്യരെന്ന് കവി വ്യക്തമ്മാക്കുന്നു. അവരെ പുതിയ യുഗത്തിലെ നാഗത്താന്മാരായി അവതരിപ്പിക്കാനാണ് കവി ഈ കവിതയിലൂടെ ശ്രമിക്കുന്നത്.

വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും കെട്ടുപിണഞ്ഞ് പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന സര്‍പ്പക്കാടാണ് ഭാരതീയസമൂഹം. കവിത സാമൂഹികവിമര്‍ശനമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന കവി പാരമ്പര്യത്തിലെ ജീര്‍ണ്ണതകളെ വെട്ടിയകറ്റാനും അതിന്റെ സത്ത നിലനിര്‍ത്താനും ബദ്ധശ്രദ്ധനാണ്. ശസ്ത്രീയബോധത്തിന്റെപിന്‍ബലത്തോടെയാണ് കവി ഇതിനെല്ലാം ശ്രമിക്കുന്നത്. അനന്തതയില്‍ വേരുകളാഴ്ത്തി പടര്‍ന്ന സര്‍പ്പക്കാട്, കവി വെട്ടിയെരിച്ച് അന്ധതയെ അകറ്റാനുള്ള വെളിച്ചമുണ്ടാക്കി. അങ്ങനെ പുതിയ തലമുറയോടായി അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്.

'ഒട്ടും പേടിക്കേണ്ടെന്‍ മകനേ

മണ്ണറ പൂകിയ ഞാഞ്ഞൂളുകള്‍ തന്‍

പുറ്റുകളാണ് - ഇവയല്ലോ നമ്മുടെ

പുതിയ യുഗത്തിലെ നാഗത്താന്മാര്‍'

കര്‍ഷകബന്ധുവായ ഞാഞ്ഞൂളിനെയാണ് ആധുനിക മനുഷ്യന്‍ സര്‍പ്പങ്ങളായി ആദരിക്കേണ്ടത് എന്നൊരു ധ്വനി കൂടി കവി ഇതിലൂടെ നല്‍കുന്നു.

പാരമ്പര്യത്തിന്റെ മുള്‍പ്പടര്‍പ്പുകള്‍ വെട്ടിമാറ്റി മാത്രമെ പൈതൃകത്തിന്റെ സാരാംശങ്ങള്‍ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയൂ. അതുപോളെ സൗന്ദര്യബോധത്തോടൊപ്പം ശാസ്ത്രബോധവും ചേര്‍ന്നാലെ മനുഷ്യപുഓഗതിയിലേക്കെത്താനാവൂ എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം കവി ഇവിടെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ആത്മകഥാപരമായ കവിതകളും വൈലോപ്പിള്ളി രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കവിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ദയനീയമായ അനുഭവങ്ങളുടെ ശകലിതചിത്രങ്ങളാണ് ഗീതകവിഭാഗത്തില്‍ പെട്ട 'കുരുവികള്‍'. ഇതൊരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലെ തന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളാണെന്ന് കവി തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. മുപ്പത്തിമൂന്നാം വയസ്സില്‍ രചിച്ച 'സഹ്യന്റെ മകന്‍' വ്യക്ത്യാനുഭവത്തിന്റെ വൈകാരിക സമ്മര്‍ദഫലമായുണ്ടായതാണെന്നും, 'മാമ്പഴം' കൊച്ചനുജന്റെ മരണം കവിയിലേല്പിച്ച ആഘാതമാണെന്നും കവി തന്റെ സ്വകാര്യസംഭാഷണത്തില്‍ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുന്‍പ് സൂചിപ്പിച്ച 'യുഗപരിവര്‍ത്തനം' എന്ന കവിത കവിയുടെ തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും ഉടലെടുത്തതാണത്രെ. ദാമ്പത്യജീവിതം പൊട്ടിത്തെറിയുടെ വക്കിലെത്തി നില്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള നിലവിളിയാണ് ഈ കവിത. ദാമ്പത്യജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയരക്തം കൊണ്ടെഴുതിയ മറ്റൊരു കവിതയാണ് 'കണ്ണീര്‍പ്പാടം'. ഈ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിന്റെ മറുപുറമാണ് 'ഉജ്ജ്വലമുഹൂര്‍ത്തം' എന്ന കവിത. സപ്തതിയോടടുത്ത് എഴുതിയ കവിതയാണ് 'സാവിത്രി'. വ്യക്തിസത്തയുടെയും സാമൂഹികസത്തയുടെയും പ്രസക്തിയും നിലനില്പും സംബന്ധിച്ച അന്വേഷണമാണ് ഈ കവിത. തീഷ്ണവൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ പരസ്പര സമ്മര്‍ദ്ദവും സമന്വയവുമാണ് വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയില്‍ കാണുന്നത്.

സാമൂഹികപരിവര്‍ത്തനത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന കവിയാണ് വൈലോപ്പിള്ളി. സാമൂഹികപരിവര്‍ത്തനത്തില്‍ വിപ്ലവത്തിന്റെ ആത്യന്തികത കണ്ടറിയുന്നതോടൊപ്പം അതിന്റെ സൃഷ്ട്യുന്മുഖതയെയും, നാശോന്മുഖതയെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തകവിതയായ 'കുടിയൊഴിക്കല്‍' സാമൂഹികപരിണാമത്തിന്റെ നിര്‍ണ്ണായകഘട്ടത്തില്‍, ഒരനിവാര്യതയില്‍ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. ഇടതുപക്ഷചിന്താഗതിയും തൊഴിലാളി സംഘടനകളും രൂപം കൊണ്ട 1920കള്‍ക്ക് ശേഷം മാറി വരുന്ന കേരളസാമൂഹ്യപരിസരമാണ് ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലം. 1935ല്‍ കേരളകര്‍ഷകപ്രസ്ഥാനരൂപീകരണത്തോടെ വടക്കേ മലബാറില്‍ രൂപം കൊണ്ട കര്‍ഷകസമരങ്ങള്‍ സമൂഹത്തില്‍ വലിയ ചലനങ്ങളുണ്ടാക്കി. ഫ്യൂഡലിസത്തിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ നിന്ന് ജന്മിത്വത്തെ ഞെട്ടിപ്പിച്ചുണര്‍ത്തിയ ഒരു ഷോക്ട്രീറ്റ്മെന്റായിരുന്നു ഈ സമരങ്ങള്‍. സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധതയുള്ള കവിക്ക് വിപ്ലവം അനിവാര്യമാണെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധമുണ്ട്. ഉപരിവര്‍ഗ്ഗക്കാരനൊപ്പം ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയും തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തോട് അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കവിക്ക് വിപ്ലവത്തോടുള്ള കാഴ്ചപ്പാടെന്താണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന കവിതയാണ് 'കുടിയൊഴിക്കല്‍'.വിപ്ലവത്തിന്റെ അനിവാര്യതയില്‍ വിശ്വസിക്കുമ്പോഴും ജന്മം കൊണ്ട് മധ്യവര്‍ഗ്ഗസംസ്കാരമുള്ള കവിയുടെ ധര്‍മ്മസങ്കടം, സംഘര്‍ഷം എന്നിവയാണ് ഇതില്‍ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. വിപ്ലവത്തോടുള്ള തന്റെയും സമുദായത്തിന്റെയും കാലത്തിന്റെയും നിലപാടുകളെ വിപ്ലവത്തോട് ചേര്‍ന്നു നിന്നും നിസ്സംഗനായി നിന്നും മൂല്യനിര്‍ണ്ണയം ചെയ്യുകയാണ് കവി. വിപ്ലവത്തിന്റെ വിജയത്തില്‍ സന്തോഷിക്കുകയും അതിന്റെ രൂക്ഷതയെ ചൊല്ലി വിലപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യസ്നേഹാര്‍ദ്രനാണ് കവി. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് കവി ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്.

'വിശ്വസംസ്കാരപാലകരാകൂ

വിജ്ഞരേ യുഗം വെല്ലുവിളിപ്പൂ

ആകുമോ ഭവാന്മാര്‍ക്കു നികത്താന്‍

ലോകസാമൂഹ്യ ദുര്‍നിയമങ്ങള്‍

സ്നേഹസുന്ദര പാതയിലൂടെ?'

വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയിലെ കേരളീയത :

കേരളീയപ്രകൃതിയേക്കാള്‍ കേരളീയസംസ്കൃതി നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയില്‍. കര്‍ഷകജീവിത പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഗ്രാമജീവിതത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയും ദൈന്യവുമെല്ലാം അദ്ദേഹം ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. ഗ്രാമീണപ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന് രൂപം കൊണ്ട ഇമേജറികളെക്കൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ് ഈ കവിതകള്‍. കാല്പനികതയുടെ സ്വഭാവമായ ഗ്രാമസമ്രിദ്ധിയെ വാഴ്ത്തിപ്പാടല്‍ പല രൂപത്തില്‍ വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയില്‍ കാണാം. ഗൃഹാതുരത്വമായും, ഗന്ധസ്മൃതികളായും, വെണ്മയുടെ വിശുദ്ധിയായും പല രൂപത്തില്‍ ഇത് പ്രകടമാണ്. കൊയ്ത്തുനെല്ലിന്റെ പുതുഗന്ധം, മാവിന്‍ ചുനയുടെ ഗന്ധം, പുന്നെല്ലിന്റെ പുതുമണം, ഓട്ടുകിണ്ണത്തില്‍ വിളമ്പിയ നെല്ലരിക്കഞ്ഞിയുടെ ഗന്ധം - ഇങ്ങനെ ഗന്ധബിംബങ്ങള്‍ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ സ്വരഭേദങ്ങളായി വരുന്നു. കാലിമേക്കുന്നവരുടെ മദ്യശാലയായ കശുമാവിന്‍ തോപ്പ്, കീറത്തുണി പുതച്ച് ചവറടിച്ച് കൂട്ടി തീ കായുന്ന ഗ്രാമീണ ബാലര്‍, ശങ്കിച്ചും നീട്ടിയും ചിലയ്ക്കുന്ന കിളി, ചിരിയ്ക്കുന്ന വെള്ളില വള്ളികള്‍ നാണം കുണുങ്ങികളായ കുളക്കോഴികള്‍, കണ്മഷിയെഴുതിയ കുന്നിക്കുരു, കൂത്താടുന്ന പശുക്കുട്ടി, പുഴയില്‍ അലസമായി കണ്ണുചിമ്മിക്കിടക്കുന്ന എരുമകള്‍ തുടങ്ങിയവയുടെ കാഴ്ചപ്പുറങ്ങളിലൂടെ നാട്ടിന്‍പുറത്തിന്റെ സ്പന്ദമാപിനിയാകുന്നു ഈ കവിതകള്‍. പ്രകൃതിയിലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. കാലടി പോലുള്ള തുമ്പപ്പൂ, കമ്മലിട്ട മുക്കുറ്റി, കിരീടം വച്ച ആമ്പല്‍, കാക്ക, കുളക്കോഴി, കാലന്‍ കോഴി, മാടത്ത, കരിയിലാം പീച്ചി, കുരുവി, മഞ്ഞക്കിളി, മാവ്,പ്ലാവ്, മുരുക്ക്, പുളി, നാട്ടിന്‍പുറത്തെ കൃഷിക്കാര്‍ എന്നിങ്ങനെ ജൈവവൈവിധ്യം മുഴുവന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യലോകത്ത് നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. ഗ്രാമീണസംസ്കൃതിയുടെ ധ്വനികേന്ദ്രമായ ഓണം, വിഷു, തിരുവാതിര എന്നീ ആഘോഷങ്ങളും നാട്ടാചാരങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും കൊണ്ട് മുദ്രിതമാക്കപ്പെട്ടതാണ് ഈ കാവ്യവേദി. ഓണത്തെപ്പറ്റി ഏറെ എഴുതിയ കവിയാണ് വൈലോപ്പിള്ളി. ഓണത്തെക്കുറിച്ച് ധാരാളമായി എഴുതിയ മറ്റൊരു കവി പി.കുഞ്ഞിരാമന്‍ നായരാണ്. പി ക്ക് ഓണം സൗന്ദര്യവും ആഹ്ലാദവും മാത്രമാണ്. വൈലോപ്പിള്ളിക്കത് പൂര്‍ണ്ണതയുടെ സാക്ഷാത്കാരമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഓണത്തെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം പാടി, കവി സ്വന്തം കവിതയെ ഓണപ്പാട്ടുകളെന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഓണക്കവിത, ഓണക്കളിക്കാര്‍, ഓണക്കാഴ്ച, ഓണക്കിനാവ്, ഓണത്തല്ല്, ഓണപ്പാട്ടുകാര്‍, ഓണമുറ്റത്ത്, ഓണം, പൂക്കാലം, അഭിവാദനം, പൂവിളി, മാവേലി നാടു വാണീടും കാലം എന്നിങ്ങനെ ഓണത്ത് കേന്ദ്രവിഷയമാക്കിയ നിരവധി കവിതകള്‍ക്ക് പുറമെ ഓണം പരാമര്‍ശവിഷയമായ കവിതകളും ധാരാളമുണ്ട്.

'എത്ര പാട്ടുകള്‍ പാടീ നമ്മളെന്നാലോണത്തെ

പ്പറ്റി മൂളിയ പാട്ടിന്‍ മാധുരി വേറൊന്നല്ലേ' - എന്നാണ് കവി പ്രസ്താവിക്കുന്നത്.

കറുപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം :

നിറങ്ങളില്‍ ഏഴഴകുള്ള കറുപ്പിനോടാവണം വൈലോപ്പിള്ളിക്കേറെയിഷ്ടം. നമ്മുടെ സൗന്ദര്യസങ്കല്പത്തില്‍ പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ട നിറമാണ് കറുപ്പ്. എന്നാല്‍ ദ്രാവിഡസൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തില്‍ കറുപ്പിനാണ് സൗന്ദര്യത്തികവ്. ശ്യാമസുന്ദരനായ കൃഷ്ണനും ശ്യാമളനിറം പൂണ്ട ലോകാഭിരാമനായ രാമനും കാമരൂപന്മാരായിരുന്നു. ചരിത്രഗതിയിലെവിടെയോ വച്ച് കറുപ്പ് അധമനിറമായും വെളുപ്പ് വിശിഷ്ട നിറമായും മാറി. കറുത്ത സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് പാടിയ കവിയാണ് വൈലോപ്പിള്ളി. കറുപ്പിന്റെ മൂര്‍ത്തീരൂപമായ കാക്കയാണ് കവിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട പക്ഷി. 'കാക്ക' എന്ന പേരിലുള്ള കവിത കവിയുടെ ഈ സൗന്ദര്യപക്ഷപാതത്തെ വെളിവാക്കുന്നുണ്ട്.

കിഴക്ക് വെള്ള കീറുമ്പോള്‍ വീട്ടുമുറ്റത്തെ പുളിമരക്കൊമ്പില്‍ വന്നിരുന്ന് വീട്ടുകാരെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന കാക്ക 'കൂരിരുട്ടിന്റെ കിടാത്തിയാണ്'. എന്നാല്‍ അവള്‍ പകലിന്റെ ഉറ്റതോഴിയാണ്. വീടും പരിസരവും വ്രിത്തിയാക്കുന്ന കാക്ക,

'ചീത്തകള്‍ കൊത്തിവലിക്കുകിലും,

ഏറ്റവും വ്രിത്തി വെടിപ്പെഴുന്നോള്‍' ആണ്.

വീട്ടുകാരോട് സ്നേഹമുള്ള പക്ഷിയാണെങ്കിലും തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതില്‍ ദത്തശ്രദ്ധയാണ് കാക്ക. ഗൃഹലക്ഷ്മിയുടെ നാലുകെട്ടില്‍ മാടത്ത, തത്ത, കുയില്‍, പ്രാവുകള്‍ ന്നിവ പാറിക്കളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവള്‍ക്കേറെയിഷ്ടം കാക്കയോടാണ്. കാരണം അവളാണ് വീടിനെ വൃത്തിയായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്.

'ലോലമായ് മൂവ്വിതളുള്ള നീല

കാലടിയെങ്ങു പതിഞ്ഞിടുന്നോ

ആ നിലമൊക്കെയും ശുദ്ധിയേല്പൂ

ചാണകവെള്ളം തളിച്ച പോലെ'

ഇതിലെ കാക്ക വെറുമൊരു പക്ഷിയല്ല. നേരം പുലരുമ്പോഴേ നാലുക്ട്ടിലെത്തി മുറ്റം അടിച്ച് തളിച്ച് പാത്രം കഴുകി നിലം തുടച്ച് വീട് വൃത്തിയാക്കുന്ന കറുത്ത പുലയക്കിടാത്തി കൂടിയാണ്. കാക്കയുടെ ചെയ്തികള്‍ വിശാലമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു ദളിത് സ്ത്രീയുടെ ചെയ്തികളായി മാറുന്നു. ഇങ്ങനെ പക്ഷികളില്‍ പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവളായ കാക്ക കവിതയില്‍ അധീശവര്‍ഗ്ഗം പാര്‍ശ്വവത്കരിച്ച ദളിത് സ്ത്രീയായി മാറുന്നു. ഇവിടെ കവി ദളിതപക്ഷത്താണ്. അവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളോട് ആദരവുള്ളവനാണ്. കര്‍മ്മവീര്യത്തോടുള്ള കവിയുടെ ഈ ആദരവ് തന്നെയാണ് കവിയെ കര്‍ഷകപക്ഷപാതിയാക്കി മാറ്റുന്നതും.

സഹ്യന്റെ മകനിലെ മാനവികത :

വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതകളുടെ പൊതുസ്വഭാവത്തില്‍ നിന്നും അല്പം വ്യത്യസ്തമാണ് 'സഹ്യന്റെ മകന്‍'. രൂപലാളിത്യം വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതകളുടെ സവിശേഷതയെങ്കില്‍ ഈ കവിത രൂപഘടനയില്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണതയുള്ളതാണ്.

'സഹ്യന്റെ മകനി'ലെ സ്ഥലകാലങ്ങള്‍ ഒരമ്പലമുറ്റവും ആത്രിയിലെ എഴുന്നള്ളിപ്പും ആനയോട്ടവുമാണ്. ഒരുത്സവത്തിന്റെ വിവരണത്തോടെ കവിത തുടങ്ങുന്നു.

"ഉത്സവം നടക്കയാണമ്പലമുറ്റത്തുയര്‍

ന്നുജ്ജ്വലല്‍ ദീവെട്ടികളിളക്കും വെളിച്ചത്തില്‍

പതയും നെറ്റിപ്പട്ടപ്പൊന്നരുവികളോടും

പതിനഞ്ചാനക്കരിമ്പാറകളുടെ മുമ്പില്‍

വാദ്യമേളത്തിന്‍ താളപാതത്തില്‍ തലയാട്ടി

പ്പൂത്ത താഴ്വരപോലെ മരുവീ പുരുഷാരം."

പതിനഞ്ചാനകളില്‍ 'കുറുമ്പനാണോ നടുക്കെഴും കൊമ്പന്‍' എന്ന് സംഘമായി മുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചിലര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. മദപ്പാട് മാറാത്ത കൊമ്പനെ തലയെടുപ്പിന്റെ പേരില്‍ കൂച്ചുവിലങ്ങിട്ട് എഴുന്നള്ളിച്ചതാണ്. ഉറക്കമൊഴിക്കല്‍ അവനെ ഒന്നുകൂടി അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവന്‍ ദിവാസ്വപ്നത്തിലാണ്. സഹ്യകാനനങ്ങളില്‍ താന്‍ ഒരൊറ്റയാനായി വിലസി നടന്നിരുന്നതിന്റെ സ്മരണ അവന്റെ തലയ്ക്കുള്ളില്‍ തിളച്ചുമറിഞ്ഞു. ഒരു വസന്തകാലത്തിലെ രാവും പകലും കാമാസക്തനായി അലഞ്ഞു നടന്ന അവന്‍, മുന്നിലൊരാനക്കൂട്ടത്തെ കാണുന്നു. അതിലെ പിടിയാനകളിലൊന്നിനോട് ചേരാന്‍ അവന്‍ മുന്നോട്ടായുന്നതോടെ കൂച്ചുവിലങ്ങ് പൊട്ടുന്നു. കാലില്‍ ചുറ്റിയ ഏതോ കാട്ടുവള്ളികള്‍ പൊട്ടുന്നതായി അവന് തോന്നി. പുറത്തിരുന്ന എഴുന്നള്ളിപ്പുകാരന്‍ ഉരുണ്ട്പെരണ്ട് വീഴുന്നു.

വാനരം പുറത്തേറി മറിയുന്നുവോ എന്ന് അവന്‍ ശങ്കിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്‍ പരിഭ്രമിച്ച് പരക്കം പായുന്നു. തന്റെ കാല്‍ച്ചുവട്ടില്‍ ചെടികള്‍ കരയുന്നതായും താന്‍ ഉരിഞ്ഞെടുത്ത മരക്കൊമ്പുകളില്‍ നിന്ന് രക്തം വാര്‍ന്ന് വീഴുന്നതായും അവന് തോന്നുന്നു. അല്പ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അമ്പലമതില്‍ക്കെട്ട് നിശബ്ദമായി. വെളിച്ചം കെട്ടു. ആന വീണ്ടും തന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. പിടിയാനയുടെ കാലില്‍ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് പ്രണയപൂര്‍വ്വം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അതോടെ ഉത്സവപ്പന്തലിലെ കുലവാഴ ഒടിഞ്ഞു വീണു. പെട്ടെന്ന് കൂട്ടത്തിലെ ഒറ്റയാന്‍ തന്നോട് ഏറ്റുമുട്ടാന്‍ വരുന്നതായി ആനയ്ക്ക് തോന്നി. സര്‍വ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവന്റെ നേര്‍ക്ക് തന്റെ ക്രൂരമായ കൊമ്പുകള്‍ ചേര്‍ത്ത് ചിഹ്നം വിളിച്ചു. അപ്പോള്‍ ഗോപുരമതിലാകെ ഇടിഞ്ഞു തകര്‍ന്നു വീണു. നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ പട്ടാളക്കാരന്‍ തോക്കുമായി വന്ന് ആനയെ വെടി വയ്ക്കുന്നു. കൊടിയ നിലവിളിയോടെ ആന പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു.

"ദ്യോവിനെ വിറപ്പിയ്ക്കുമാവിളി കേട്ടോ മണി

ക്കോവിലില്‍ മയങ്ങുന്ന മാനവരുടെ ദൈവം

എങ്കിലുമതുചെന്നു മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടൂ പുത

സങ്കടം സഹിയാത്ത സഹ്യന്റെ ഹൃദയത്തില്‍"

സഹ്യന്റെ പപിതൃഹൃദയമാണ് ആനയുടെ നിലവിളി കേട്ടത്. സുഖാലസ്യത്തില്‍ മയങ്ങുന്ന മാനവരുടെ ദൈവം അത് കേട്ടില്ല. ഇതാണ് കഥാസാരം.

ഇവിടെ കൊലയാളിയായ ആനയെ വെടിവച്ചു കൊല്ലുന്നു. ആന അതിന്റെ ജന്മവാസനയുടെ പുറകെ പോയതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ നിഗ്രഹിക്കേണ്ടി വന്നത്. ആന ആളുകളെ കൊന്നുവെങ്കിലും ആനയെ വെടിവച്ചു കൊല്ലുമ്പോള്‍ ആനയോട് സഹാനുഭൂതി തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ കവിത കേവലം ആനയോടുള്ള സഹാനുഭൂതിയെ മാത്രമല്ല കാണിച്ചുതരുന്നത്. മനുഷ്യന്‍ മദാന്ധനായി ഭ്രമാത്മകചിത്തനാവുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ഇത് നമ്മെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. സ്നേഹിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയും ഹിംസിക്കാനുള്ള ഔത്സുക്യവും ഒരേ സമയമാണ് ആനയുടെ മനസ്സിലുണ്ടാവുന്നത്. സ്നേഹിക്കാനും ദ്രോഹിക്കാനുമുള്ള വാസന പുണ്യപാപങ്ങളെപ്പോലെ സുഖദുഃഖങ്ങളെപ്പോലെ കയ്പും മധുരവും പോലെ കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മാനസികഘടന മനുഷ്യനിലുമുണ്ട്. അവന്‍ ആര്‍ജ്ജിക്കുന്ന സംസ്കാരത്തിലൂടെ ദ്രോഹവാസനയെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ അവന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. എന്നിട്ടും ചിലപ്പോള്‍ അവനതിന് കഴിയാതെ പോകുന്നുണ്ട്. സംസ്കാരപാരമ്പര്യങ്ങളും ജന്മവാസനയും പരസ്പരം സംഘര്‍ഷത്തിലേര്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ ജന്മവാസന സംസ്കാരപാരമ്പര്യത്തെ അതിജീവിക്കുകയും അതിന്റെ അനിയന്ത്രിതത്വം അപായത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. കാട്ടിലെ ആന ജന്മവാസനയ്ക്കനുസരിച്ച് സ്വച്ഛന്ദമായി വിഹരിക്കുന്ന പ്രാകൃതനാണ്. നാട്ടിലെത്തിയ അവനെ ചട്ടം പഠിപ്പിച്ച് നാഗരികനാക്കിയതാണ്. പ്രാക്രിതമനുഷ്യന്‍ നാഗരികമനുഷ്യനിലേക്കെത്തുന്നതും ഇത്തരം ചട്ടങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയനായിട്ടാണ്. സമൂഹത്തിലെ പെരുമാറ്റ സംഹിതകളാണ് ആ ചട്ടങ്ങള്‍. സമൂഹജീവിയായ മനുഷ്യന്‍ ഹൃദയപ്രേരണകള്‍ പലതിനെയും നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടും അടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് മാന്യനായി മാറുന്നത്. അവനിലെ പ്രാകൃതന്‍ പല അവസരങ്ങളിലും വെളിയിലേക്ക് വരും. സമൂഹമര്യാദ അതിനെ വിലക്കുന്നതിനാല്‍ അവന്‍ നിയന്ത്രണ വിധേയനായി പെരുമാറുന്നു. ഒരു കുറ്റവാളിയെ വിചാരണ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ നാം ചിന്തിക്കാറില്ല. ഒരു മാനസികാപഗ്രഥനം നടത്തിയാല്‍ ഒരുപക്ഷേ ആ കുറ്റവാളിയോട് നമുക്കും സഹാനുഭൂതി തോന്നിയേക്കാം. മദയാനയുടെ ദുരന്തത്തില്‍ വായനക്കാരനു തോന്നുന്ന സഹാനുഭൂതിക്ക് നിദാനം അവന്റെ മാനസിക ഘടനയാണ്. നാട്ടാന കാട്ടാനയാകുമ്പോള്‍ അവന്‍ അപകടകാരിയാവുന്നു. നാഗരികന്‍ പ്രാക്രിതനാവുന്നതും ഇതുപോലെത്തന്നെ അപകടകരമാണ്. വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ മറ്റ് കവിതകളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇതിന്റെ രൂപരചന സങ്കീര്‍ണ്ണമാണ്. ആനയുടെ സ്വപ്നമണ്ഡലത്തിലെ കാടിനെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന പല പദങ്ങളും മനുഷ്യ സമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ആര്‍ദ്രത, സ്വജനസ്നേഹം, യൗവ്വനപ്പുളപ്പ്, സംഘര്‍ഷസംരംഭങ്ങള്‍, ഭീകരത, ഭീരുവിന്റെ പരപുച്ഛം, ബലഹീനത തുടങ്ങിയ പദങ്ങളുടെ പ്രതിധ്വനി മനുഷ്യജീവിതത്തിലേക്ക് വ്യാപരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അന്ധമായ ജന്മവാസന കൊണ്ട് അനിയന്ത്രിതനായി, മദാന്ധനായി ജീവിതദുരന്തത്തിലേക്ക് ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചു പായുന്ന മനുഷ്യാവസ്ഥയെക്കൂടി ദര്‍ശിക്കാനാവും. കാടനായ മനുഷ്യനും കാടനായ ആനയും, ഇരുവരുടേയും ജന്മസ്ഥലം സംസ്ക്രിതി കലരാത്ത കൊടുംകാടാണ്. കാടിന്റെ വന്യാവസ്ഥയും നാടിന്റെ മാന്യാവസ്ഥയും പരസ്പരം ഇണങ്ങി നില്‍ക്കുന്നവയല്ല. കാടന്‍/നാടന്‍, പ്രാകൃതന്‍/സംസ്കൃതന്‍ എന്നീ ദ്വന്ദങ്ങളുടെ വൈരുദ്ധ്യം കൂടി ഇതിലൂടെ പ്രകടമാവുന്നുണ്ട്.

സ്വന്തം കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകളെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നതാണ് വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിത. മാനുഷികവികാരങ്ങളെ മാനിക്കുന്ന മഹത്തായ ജീവിതത്തെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യകഥാനുയായിയായ കവി കാവ്യലോകത്ത് തന്റെ ഒച്ച വേറിട്ട് കേള്‍പ്പിക്കുന്നവനാണ്.

മനോജ് മേനോന്‍ സാഹിത്യവേദിയില്‍

2011-05-30T21:18:00.009+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട അക്ഷര സ്‌നേഹികളെ,

മുംബൈ സാഹിത്യവേദിയുടെ പ്രതിമാസ ചര്‍ച്ചയില്‍ ജൂണ്‍ മാസം ആദ്യഞായറാഴ്ച (05-06-2011) യുവ കവി മനോജ് മേനോന്‍ സ്വന്തം കവിതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മാട്ടുംഗ കേരളഭവനത്തില്‍ വച്ച് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക് നടക്കുന്ന പ്രസ്തുത ചര്‍ച്ചയില്‍ മുംബൈയിലെ എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ചര്‍ച്ചാപരിപാടിയിലേക്ക് താങ്കളേയും സുഹൃത്തുക്കളേയും ആദരപൂര്‍വ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

സ്ഥലം: മാട്ടുംഗ കേരള സമാജ് ഹാള്‍
തിയതി: ജൂണ്‍ 05, 2011. ഞായറാഴ്ച
സമയം: വൈകുന്നേരം കൃത്യം 6 മണി.

സസ്‌നേഹം
ഡോ. വേണുഗോപാല്‍
കണ്‍വീനര്‍, സാഹിത്യവേദി-മുംബൈ

നോട്ട്: ചര്‍ച്ചയക്ക് ആവശ്യം വേണ്ട സമയം അനുവദിക്കണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് പരിപാടി കൃത്യം ആറുമണിക്കുതന്നെ തുടങ്ങുന്നതാണ്. ബഹുമാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൃത്യ സമയത്തുതന്നെ ഹാളില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

മനോജ് മേനോന്‍
സ്വന്തം കൈയ്യൊപ്പുള്ള ബിംബങ്ങളും നവീനമായ കാവ്യഭാഷയും കൊണ്ട് സംമ്പന്നമാണ് മനോജിന്റെ കവിതകള്‍. ലളിതമായ വാഗ്മയങ്ങള്‍കൊണ്ട് ഗഹനമായ പ്രമേയങ്ങളെ കാവ്യസാന്ദ്രമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലാണ് മനോജിന്റെ വിജയം. സ്വന്തം ബ്ലോഗിലും, മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കാവ്യ ജാലികയായ 'ഹരിതകത്തിലും' മനോജിന്റെ കവിതകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലംകൊണ്ടുതന്നെ മുംബൈയ് സാംസ്‌കാരിക രംഗത്ത് സ്വന്തം വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ മനോജ് നഗരത്തിലെ കാവ്യ സദസ്സുകളിലെ സജീവ സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. സ്വദേശം പൊന്നാനി, മലപ്പുറം ജില്ല. ഇപ്പോള്‍ മുംബൈയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിയില്‍ ജോലി.
ഇമെയില്‍: menoncmanoj@gmail.com
ബ്ലോഗ്: http://thonnyaksharagal.blogspot.com/

മനോജിന്റെ വേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കവിതകള്‍

മരിച്ചവര്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നത്

ചെറുമന്‍ താമിക്കൊപ്പം

പടിഞ്ഞാറേ പുഴ!

മൊയ്തീന്‍ക്കയുടെ കൂടെ

കട കട കാളവണ്ടി

വറീത് മാപ്ലക്കൊപ്പം

മേരി മാതാ സിനിമ ടാക്കീസ്

ഗാന്ധിയന്‍ അപ്പുമാഷക്കൊപ്പം

ശാരദാംബിക മലയാളം മീഡിയം

സഖാവ് കരുണേട്ടനൊപ്പം

മണപ്പാട്ടെ പാടശേഖരം

ചിരുതേയിയമ്മകൊപ്പം

മാമ്പഴക്കാലം

ഇനി പറയു,

മരിച്ചവര്‍ ഒന്നും കൂടെ

കൊണ്ട് പോകുന്നില്ലെന്ന്

ആരാണു പറഞ്ഞത്?

......................................................................

ട്രാക്കില്‍ കണ്ടത്

മുഖം നിറയെ
ചുവന്ന ചുട്ടി കുത്തിയിരിക്കുന്നു
സുന്ദരന്‍ !

ഇടത്തുകാല്‍ പറിച്ചെടുത്തു
എവിടെയാ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് ?
കള്ളന്‍ !

കീശയായ കീശയൊക്കെ തപ്പിയിട്ടും
കിട്ടിയ നമ്പറില്‍ മുഴുവന്‍ വിളിച്ചിട്ടും
പിടിതരുന്നില്ല
സമര്‍ത്ഥന്‍ !

വലിയതൊക്കെ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയതാവും
അതിലും വലിയതെന്തോ ചിന്തിച്ചു നടന്നുകാണും
മണ്ടന്‍ !

തിരഞ്ഞ് തിരഞ്ഞവര്‍
മോര്‍ച്ചറിയിലെത്താന്‍
രാത്രിയെങ്കിലും കഴിയില്ലേ ?

'അച്ഛാ' യെന്ന് മക്കളും
'ചേട്ടാ' യെന്ന് ഭാര്യയും
അലറി കരയുമ്പോള്‍
'പറ്റിച്ചേ ' യെന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിക്കണേ

നിഷ്കളങ്കാ ...........

...........................................................
തുമ്പക്കുടം

അത്തപൂവിളിക്ക്
കാതോര്‍ത്തു
കണ്‍ നീട്ടി

ഒരു പാവം തുമ്പക്കുടം.

ഉള്ളിലുണ്ട്
കേട്ടറിഞ്ഞ ഓണശീലുകള്‍
ആരവങ്ങള്‍,
ആഹ്ലാദങ്ങള്‍...

ഇടവഴികള്‍ താണ്ടിയെത്തുന്ന

നന്മയുടെ ഓലകുട.

ഓരോ കാലൊച്ചയും
അടുത്തണയുമ്പോള്‍
ആശ്വസിക്കും.
കണ്ണടച്ച്,
പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്
കാത്തിരിക്കും
ഒരു ഉണ്ണികൈ സ്പര്‍ശം

പൂവട്ടിയില്‍
ഒരു രാത്രി
പൂക്കളത്തില്‍
ഒരു പകല്‍

അത്രയും മതി

തെക്കേ പറമ്പിലെ

തുമ്പ നാമ്പേ
നീ കിളിര്‍ത്തതു

ആണ്ടു തികയാത്ത മുത്തശ്ശിയുടെ
നെഞ്ചത്ത് തന്നെയായതു
നന്നായി
അലെങ്കില്‍ എന്നേ.......

...........................................

അഭയാര്‍ഥികള്‍

പച്ചിലകള്‍ മുഴുവന്‍
പുളിയന്‍ ഉറുമ്പുകള്‍
തീറെഴുതി എടുത്തിരിക്കുന്നു..

ശിഖിരങ്ങള്‍ തോറും
കയറി പറ്റിയിരിക്കുന്നു
ഇത്തിള്‍ കണ്ണികള്‍

വയറോഴിഞ്ഞാല്‍
ബഹളം വെച്ച് ,
വലിഞ്ഞു കയറി വരും
അണ്ണാറക്കൊട്ടന്മാര്‍

കൂടും കുടുംബവുമായി
കുടിയേറി പാര്‍ത്തിരിക്കുന്നു
അടക്കാക്കിളി കൂട്ടം

വിശ്രമത്തിന് എന്നെ പേരില്‍
അതിക്രമിച്ചു കടക്കുന്നു
പുള്ളും ചെമ്പോത്തും പനങ്കൂളനും

സ്വന്തം പറമ്പിലെ
ആഞ്ഞിലി വെട്ടി
പുരക്കൊരു വാതില് വെക്കാന്‍
ആരെയൊക്കെ കുടിയോഴിപ്പിക്കണം ?

......................................
തേവിടിശ്ശി പൂവ്

തേവിടിശ്ശി പൂവേ ,

ഉള്ളതെല്ലാം പുറത്തു കാണിച്ച്

വേലിക്കല്‍ , നിന്റെയാ നില്‍പ്പ് !

ഒന്ന് തൊട്ടാല്‍ മതി

കിടപ്പറയോളം കൂടെ പോരും

നിന്റെ മണം!

നിന്റെ നിറം . ഹോ !

പശുനെ ചവിട്ടിക്കാന്‍ പോകുമ്പോള്‍

വനജേച്ചിയില്‍ കാണാറില്ലേ ?

അത് ഒന്നുമല്ലന്നേ ....

എത്ര നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട് ,

മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടില്‍

ചുറ്റി വരിഞ്ഞ്‌, നട്ടുച്ചക്കുള്ള

മഞ്ഞ ചേരയുടെ കളി ! !

ഇന്നിപ്പോള്‍ എന്തേ ?

കാടും തൊടിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ

വീട്ടു മുറ്റത്തെ പൂച്ചട്ടിയില്‍ ?

ചിലയിടത്

മഞ്ഞച്ച് ,

ചിലയിടത്ത് വെളുത്ത്‌

ചിലയിടത് ചോന്ന്

ചിലയിടത്ത് നീലച്ച്...

ഉം .........

എന്നാലും
എന്റെ തേവിടിശ്ശി പൂവേ,

മായുന്നില്ല !

നിന്റെയാ നില്‍പ്പ്,
നിന്റെയാ മണം , നിന്റെയാ നിറം ...
പിന്നെ..............

-- തേവിടിശ്ശി പൂവ് : അരി പൂവ്, കൊങ്ങിണി പൂവ്, കമ്മല്‍ പൂവ്

.............................................................................................

വാല്

എന്റെ പ്രേമത്തിന്

കണ്ണോ, മൂക്കോ , 'വാ'യോ , ചെവിയോ, തലയോ

ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല!

ആകെ ഉള്ളത് ഒരു വാലാണ്

അത് കൊണ്ടാകണം

ഒരു കൊമ്പില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കും

അതില്‍ നിന്ന് വേറൊന്നിലെക്കും

ചാടികൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നത് !!!
...................................................................

മുള്ളു പാതകള്‍

ഇരുപത്തിയെട്ടിനു കെട്ടിയ
കറുത്ത ചരട്.
തോന്നികുറുമ്പില്‍ നിന്നും
പൂജിച്ചു വാങ്ങിയ വെള്ളി തകിട്
മണ്ണാന്‍ കേശവന്‍ ജപിച്ചൂതിയ
മഞ്ഞ ഉറുക്ക്.
എന്നിട്ടും ,പത്തില്‍ വെച്ചെന്നെ
'വയലാറിന്റെ 'പ്രേതം പിടികൂടി ..

ദിക്കറിയാതെ മനസ്സ് നടത്തിയ
ബൊഹീമിയന്‍ യാത്രകള്‍
വായനാ മുറിയിലെ
വിളര്‍ത്ത വെളിച്ചത്തിലൂടെ ഊര്‍ന്നു വീണ
ചിലിയന്‍ രുധിരാക്ഷരങ്ങള്‍
കാതിനെ തുളച്ച ബൊളീവിയന്‍ ഗര്‍ജനം
എന്നിട്ടും, കോളേജില്‍ വെച്ചെന്നെ
"നന്ദിത" പ്രണയ തടവിലാക്കി

"മരിയ" ഉറക്കം നടിച്ചുറങ്ങും
ജുഹുവിലെ "പീത സായന്തന"ത്തിലോ ?
പരിചിതമായ ഗോവന്‍ തെരുവിലെ
കശുമാ ചോട്ടിലോ ....
ഞാന്‍ ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളികാടിന്റെ
"ജലരഹിതമായി" കുടിച്ചിറക്കി ....

ഒരു കണ്ണില്‍ ചോരയും
മറു കണ്ണില്‍ അഗ്നിയുമായി
സച്ചിദാനന്ദന്‍

നുറുങ്ങാക്ഷരങ്ങളില്‍
ഉദ്ബോധനത്തിന്റെ
ജൈവ കോശങ്ങള്‍ നിറച്ച്
കെ ജി ശങ്കര പിള്ള

അബോധത്തിന്റെ
അടിത്തട്ടിലെവിടെയോ
കവിതയുടെ വേശ്യ ഗൃഹമുണ്ടെന്നു
മന്ത്രിച്ച്‌ എ അയ്യപ്പന്‍

ആധുനികതയുടെ കഞ്ചാവ് ത്തോട്ടത്തില്‍ നിന്നും

ഉത്തരാധുനികതയുടെ പെത്തഡിന്‍

ലഹരിയിലേക്ക്

ഇനി എത്ര ദൂരം?

എത് ഞരമ്പ് വഴി?

.......................................................

മനോജ് മേനോനയും സന്തോഷ് പല്ലശ്ശനയും ചിലവിട്ട ഒരു സായാഹ്നത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ ഇവിടെ...>>>